23.08.2018

Tagi: ,

EXIT TAX. Jak może wyglądać w Polsce?

Na wprowadzenie podatku exit tax zostało już niewiele czasu, a Ministerstwo Finansów wciąż nie opublikowało projektu ustawy. Informowaliśmy o tym w poprzednim wpisie. Mając to na uwadze postanowiliśmy przybliżyć wynikające z dyrektywy ATAD podstawowe zasady exit tax. Zasady, które ministerstwo będzie musiał uwzględnić w projekcie ustawy.

 

Przepisy Dyrektywy ATAD określają konkretne przypadki, w których państwo członkowskie może wymagać od podatników zapłaty podatku od wyjścia.

 

Podatkiem tym będą objęci jedyni ci podatnicy, którzy:

 

  • przeniosą aktywa ze swojej siedziby głównej do stałego zakładu w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim,
  • przeniosą aktywa ze swojego stałego zakładu w państwie członkowskim do swojej siedziby głównej lub innego stałego zakładu w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim,
  • przeniosą swoją rezydencję podatkową do innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego,
  • przeniosą działalność gospodarczą prowadzoną przez swój stały zakład z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego lub do państwa trzeciego

jeżeli państwo, z którego aktywa są przenoszone utraci prawo do ich opodatkowania ze względu na ich przeniesienie.

 

Przepisy Dyrektywy a ocena MF.

 

Jak już wspominaliśmy, przepisy dyrektyw nakładają obowiązek wprowadzenia exit tax jedynie w stosunku do osób prawnych. Jednak w ocenie Ministerstwa Finansów podatkiem tym powinny być również objęte osoby fizyczne, jednakże w ich przypadku ministerstwo zamierza wprowadzić próg zwolnienia z podatku w wysokości 2.000.000 zł. Proponowany przez Ministerstwo próg na tle innych państw sprawia wrażenie relatywnie niskiego. W innych krajach, których wprowadzono już exit tax próg jest znacznie wyższy, np. we Francji wynosi on 800.000 euro, a w Hiszpanii nawet 1.000.000-4.000.000.

Dyrektywa przewiduje również sytuacje, w których nie wystąpi opodatkowanie podatkiem od wyjścia. Na przykład w sytuacji krótkotrwałego przeniesienia aktywów za granicę, o ile te powrócą do państwa podmiotu przenoszącego przed upływem 12 miesięcy i należy się spodziewać, iż również to zwolnienie znajdzie się w polskiej wersji podatku.

W ww. dyrektywie podstawa wymiaru podatku została określona jako wartość rynkowa przenoszonych aktywów w momencie ich przeniesienia, pomniejszona o ich wartość dla celów podatkowych. Przy czym przez wartość rynkową należy rozumieć kwotę, za jaką dany składnik aktywów mógłby być wymieniony lub wzajemne zobowiązania uregulowane w drodze bezpośredniej transakcji zawieranej dobrowolnie pomiędzy kupującymi a sprzedającymi, którzy nie są ze sobą powiązani. Ministerstwo jednak nie przedstawiło szerszych informacji na ten temat.

 

Stawka exit tax.

 

W wielu państwach członkowskich stawka podatku od wyjścia odpowiada stawce, jaką te państwa nakładają na zyski ze zbycia składników majątku. Tymczasem z informacji pojawiających się w ostatnich dniach w prasie, wynika iż Ministerstwo przewiduje wprowadzenie odrębnych stawek dla osób prawnych i fizycznych. W przypadku spółek kapitałowych stawka ta będzie wynosić 19%. Z kolei w przypadku przenoszenia aktywów finansowych (udziałów, akcji, papierów wartościowych, instrumentów pochodnych etc.) przez osoby fizyczne stawka podstawowa będzie wynosić 3% natomiast zaostrzona została ustalona na poziomie 19%.

Ministerstwo zapowiada możliwość rozłożenia na raty podatku (np. 5 lat) co należy uznać za zgodne z postanowieniami art. 5 ust. 2 Dyrektywy ATAD, jednak w takim przypadku trzeba liczyć się z koniecznością zapłaty odsetek. Nawet jeżeli kwestia odsetek nie zostanie uregulowana wprost w nowelizacji, trzeba pamiętać o zasadach wynikających z ordynacji podatkowej.

Podsumowując

Planowane regulacje mogą również w znacznym stopniu ograniczyć jedno z fundamentalnych praw człowieka wynikających z przepisów prawa międzynarodowego, jakim jest prawo do opuszczenia jakiegokolwiek kraju (w tym własnego) i powrotu do kraju zamieszkania. Zwiększenie obciążeń ekonomicznych związanych z ewentualną przeprowadzką za granicę, w wyniku konieczności zapłaty podatku od wyjścia, godzić może również w zasadę swobodnego przepływ osób zagwarantowaną w Traktacie o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej z 26 października 2012 r. Dla wielu osób konieczność zapłaty dodatkowego podatku stanowić może barierę nie do przejścia i być główną przyczyną rezygnacji z planów emigracyjnych.