14.03.2016

Tagi:

Nowe pełnomocnictwa szczególne w praktyce

Od dnia 1 stycznia 2016 r. w związku ze zmianą przepisów ordynacji podatkowej oraz wydaniem przez Ministra Finansów rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2015 r. w sprawie wzoru pełnomocnictwa szczególnego i pełnomocnictwa do doręczeń oraz wzorów zawiadomienia o zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu tych pełnomocnictw obowiązuje nowy wzór pełnomocnictwa szczególnego – druk PPS-1.

 

Pełnomocnictwa złożone do urzędów po 1 stycznia 2016 r. muszą być złożone na formularzu PPS-1 lub w innej formie jeśli zawierają wszystkie dane wskazane w tym formularzu. Pełnomocnictwa szczególne złożone do organu przed 1 stycznia 2016 r. zachowują ważność.

 

Druk PPS-1 służy do komunikacji między pełnomocnikiem/mocodawca a organem, pełnomocnictwo udzielone przez mocodawcę pełnomocnikowi nie musi być udzielone na formularzu PPS-1 ani zawierać wszystkich danych zawartych w tym formularzu (np. adresu ePUAP). Pełnomocnictwo składane do organu i potwierdzone za zgodność przez profesjonalnego pełnomocnika nie musi zawierać podpisu mocodawcy.

 

W przypadku udzielenia pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi obowiązany jest on podać adres elektroniczny. Adres elektroniczny oznacza adres w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez organ podatkowy – jest to adres ePUAP w formacie login/domyslna, nie jest to natomiast adres e-mail. Wszelka korespondencja do profesjonalnych pełnomocników w sprawach, w których złożono pełnomocnictwo po 1 stycznia 2016 r. doręczana jest za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Nie ma jednak obowiązku wysyłania korespondencji do organu przez profesjonalnego pełnomocnika za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.

 

Nieprofesjonalni pełnomocnicy zwolnieni są z obowiązku podawania adresu elektronicznego, a wszelka korespondencja dostarczana jest im pocztą tradycyjną. Należy wskazać, że zgodnie z art. 138b ordynacji podatkowej pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych. Nie oznacza to jednak, że każdy może reprezentować klientów przed organami podatkowymi.

Zgodnie bowiem z przepisami regulującymi wykonywanie zawodów zaufania publicznego np. art. 81 ustawy o doradztwie podatkowym – kto, nie będąc do tego uprawniony, posługuje się tytułem doradcy podatkowego lub zawodowo wykonuje czynności doradztwa podatkowego polegające na udzielaniu podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub ich rzecz porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz reprezentowaniu podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w ww. sprawach podlega grzywnie do 50.000 zł.

Oznacza to, że członkowie rodziny mogą reprezentować nieodpłatnie w postępowaniu podatkowym innych członków rodziny natomiast księgowy nie posiadający uprawnień doradcy podatkowego nie może reprezentować swoich klientów, jak również inne osoby nie mogą wykonywać zawodowo czynności doradztwa podatkowego pod groźbą kary grzywny w wysokości do 50.000 zł.

 

Należy jednak pamiętać, że tylko pomoc profesjonalnego pełnomocnika (doradca podatkowy, adwokat, radca prawny) pozwoli na pełną ochronę praw podatnika w kontroli podatkowej i postępowaniu podatkowym.