24.09.2018

Tagi: ,

NOP. Umowa o współdziałanie.

Kontynuując wcześniej rozpoczęty temat, tym razem poruszę kwestię umowy o współdziałanie. Jej przedmiotem jest współpraca pomiędzy organem podatkowym i podatnikiem w zakresie jego zobowiązań podatkowych. Jest ona oparta na całkowitej transparentności działań podatnika, który informuje organ podatkowy o wszelkich istotnych i wątpliwych kwestiach mających wpływ na wysokość jego podatków do zapłaty. Z jednej strony organ posiada wiedzę, co się dzieje u podatnika, z drugiej podatnik ma pewność poprawności swoich rozliczeń podatkowych. 

 

Stronami umowy mogą być Szef KAS i podatnik o istotnym znaczeniu gospodarczym.  W ustawie brak jest  legalnej definicji tego pojęcia. Jego zakres określi Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem do spraw rozwoju, po zasięgnięciu opinii Rady Dialogu Społecznego, w drodze rozporządzenia.

 

Umowa o współdziałanie ma na celu zapewnienie przestrzegania przez podatnika prawa podatkowego w warunkach wzajemnego zaufania między organem podatkowym, a podatnikiem, przejrzystości i zrozumienia przez organ podatkowy charakteru prowadzonej przez podatnika działalności. Umowa o współdziałanie nakłada pewne obowiązki na strony tej czynności.

 

Dla przykładu, podatnik zobowiązuje się ponad obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego do:

 

  1. zachowania odpowiednich uzgodnionych z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej procedur wewnętrznej kontroli poprawności rozliczenia podatkowego;
  2. przekazywania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej bez zwłoki wszelkich istotnych do opodatkowania informacji na temat swojej działalności;
  3. zgłaszania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej bez wezwania wszelkich istotnych zagadnień podatkowych potencjalnie spornych między nim a organem podatkowym;
  4. lojalnego informowania o planowanych lub zrealizowanych operacjach prowadzących do uzyskania przez niego lub inne podmioty zaangażowane w te operacje korzyści podatkowej.

 

 

Z drugiej strony,  Szef Krajowej Administracji Skarbowej zobowiązuje się do:

 

  1. dostosowania formy i częstotliwości działań weryfikujących poprawność rozliczenia podatkowego podatnika do skuteczności wewnętrznej kontroli poprawności tego rozliczenia;
  2. udzielania bez zwłoki konsultacji i wyrażania stanowiska co do wskazanych przez podatnika istotnych zagadnień podatkowych.

 

 

Zawarcie umowy uzależnione jest  od przeprowadzenia u podatnika audytu procedur kontroli wewnętrznej, procedur przepływu informacji i dokumentacji oraz procedur przestrzegania prawa podatkowego (audyt procedur) oraz audytu poprawności rozliczeń podatkowych podatnika za okres co najmniej jednego roku (audyt podatkowy). Umowa o współdziałanie może zostać zawarta na czas oznaczony wynoszący od roku do 5 lat. Organ podatkowy  i podatnik mogą w każdym czasie rozwiązać umowę o współdziałanie poprzez złożenie drugiej stronie oświadczenia w formie pisemnej. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może rozwiązać umowę o współdziałanie w przypadku:

  1. naruszenia przez podatnika postanowień tej umowy,
  2. poważnego lub powtarzającego się naruszenia przez podatnika przepisów prawa podatkowego.

 

Podsumowując

Umowa o współdziałanie ma mieć ograniczony zakres podmiotowy. Dotyczyć może wyłączenie podatników o istotnym znaczeniu gospodarczym. Lista tych strategicznych z punktu widzenia dochodów budżetu państwa podmiotów, zostanie ustalona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Podobnie jak procedura konsultacyjna, umowa o współdziałanie oparta jest na zaufaniu podatnika do organu podatkowego. Tutaj bowiem także podatnik informuje urząd skarbowy o swoich słabych stronach i obszarach ryzyka w zamian za co zyskuje pewność poprawności rozliczeń podatkowych. Trudno powiedzieć, jak w praktyce często będą związywane takie umowy. Wszystko będzie zależeć od kryteriów przyjętych do ustalenia istotnego znaczenia gospodarczego, ale również (i chyba przede wszystkim) od przełamania się podatników i podjęcia ryzyka współdziałania z organem podatkowym.