16.11.2015

Tagi:

W jakiej sytuacji i w jakim zakresie urząd może zajać wynagrodzenie za pracę?

Organ egzekucyjny może stosować środki przymusu służące doprowadzeniu do wykonania obowiązków wynikających z decyzji ostatecznych w administracyjnym toku instancji lub z decyzji nieostatecznych, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

 

Zajęcie wynagrodzenia za pracę oraz zajęcie rachunku bankowego są najczęściej stosowanymi środkami egzekucyjnymi w egzekucji należności pieniężnych czyli najczęściej przymusowej egzekucji zaległości podatkowych.

 

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wynagrodzenia za pracę przez przesłanie pracodawcy zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu tej części wynagrodzenia, która nie jest zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Jednocześnie organ egzekucyjny wzywa pracodawcę aby nie wypłacał zajętej części wynagrodzenia zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych.

Zajęcie wynagrodzenia za pracę jest dokonane z chwilą doręczenia pracodawcy zawiadomienia o zajęciu.

Wynagrodzenie obejmuje także niewyłączone spod egzekucji inne świadczenia pieniężne związane z praca lub funkcją wykonywaną przez zobowiązanego na podstawie stosunku pracy oraz innej podstawie, jeżeli z tego tytułu zobowiązany otrzymuje okresowe świadczenia pieniężne. Egzekucja z wynagrodzenia za pracę obejmuje wszelkie wynagrodzenie przysługujące pracownikowi od pracodawcy, u którego jest on zatrudniony. Nie tylko z tytułu umowy o pracę, ale także z umowy zlecenia, umowy o dzieło a także wynagrodzenie z innych tytułów związanych ze świadczeniem pracy np. premie, dodatki.Wynagrodzenie ze stosunku pracy podlega egzekucji w zakresie określonym w przepisach Kodeksu pracy. Dochody oblicza się wraz ze wszystkimi dodatkami i wartością świadczeń w naturze, lecz po potrąceniu podatków należnych od tych dochodów. Zgodnie z przepisami kodeksu pracy wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie minimalnego wynagrodzenia za pracę, przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia pracodawcy organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wynagrodzenia za pracę, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony i odpis wezwania przesłanego do pracodawcy, pouczając ponadto zobowiązanego, że nie może odbierać wynagrodzenia poza częścią wolną od zajęcia ani rozporządzać nim w żaden inny sposób. Organ egzekucyjny ponadto wzywa pracodawcę aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia złożył za okres 3 miesięcy poprzedzających zajęcie, za każdy miesiąc oddzielnie, zestawienie otrzymanego w tym czasie wynagrodzenia zobowiązanego z wyszczególnieniem wszystkich jego składników oraz składał w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia wynagrodzenia za pracę, oświadczenie o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa do zajętego wynagrodzenia.

 

Zajęcie wynagrodzenia za pracę zachowuje moc również w przypadku zmiany stosunku pracy lub zlecenia, nawiązania nowego stosunku pracy lub zlecenia z tym samym pracodawcą, a także w przypadku przejęci pracodawcy przez innego pracodawcę.

 

Dużo ważniejszym dla zobowiązanego dokumentem jest załączony do zawiadomienia o zajęciu odpis tytułu wykonawczego. Musi on spełniać rygorystyczne wymogi określone w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jak również zawierać pouczenie o przysługującym w terminie 7 dni od otrzymania tytułu wykonawczego prawie do zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

 

Podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być:

  • wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku;
  • odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej;
  • określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia,
  • błąd co do osoby zobowiązanego;
  • niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym;
  • niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego;
  • brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia,
  • zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego;
  • prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny;
  • niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy

 

Organ egzekucyjny związany jest zakresem wniesionych zarzutów i nie bada innych okoliczności, które nie zostały wskazane przez zobowiązanego.

 

Co ważne po upływie 7 dniowego terminu nie można już skutecznie podnosić większości okoliczności dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego a jedynie skarżyć poszczególne czynności egzekucyjne.

 

Skarga na poszczególne czynności egzekucyjne może spowodować jedynie uchylenie danej czynności, nie wstrzymuje jednak postępowania egzekucyjnego oraz nie wpływa na możliwość dalszego prowadzenia egzekucji i dokonywania kolejnych czynności egzekucyjnych.

Zgłoszenie się do profesjonalnego pełnomocnika przed upływem 7 dniowego terminu do zgłoszenia zarzutów uchroni przed przykrymi i trudnymi do odwrócenia konsekwencjami.