Najczęściej czytane

Jakie są zasady i warunki kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorców?

Michał Sroczyński

Kontrola podatkowa Prawa i obowiązki kontrolowanego Swoboda działalności gospodarczej

Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorców przeprowadzana jest na zasadach określonych w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, chyba że zasady i tryb kontroli wynikają z bezpośrednio stosowanych przepisów powszechnie obowiązującego prawa wspólnotowego albo z ratyfikowanych umów międzynarodowych

 

W zakresie nieuregulowanym w rozdziale 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stosuje się przepisy ustaw szczególnych. W kontroli podatkowej w zakresie nieuregulowanym znajdą zastosowanie przepisy Działu IV Ordynacji podatkowej. Zakres przedmiotowy kontroli podatkowej dotyczącej działalności gospodarczej przedsiębiorcy oraz organy upoważnione do jej przeprowadzenia określa Ordynacja podatkowa w przypadku kontroli prowadzonej przez organ podatkowy oraz ustawa o kontroli skarbowej w przypadku kontroli prowadzonej przez organ kontroli skarbowej.

 

Przepisy rozdziału 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej są więc lex specialis wobec innych ustaw i przepisy tego rozdziału mają pierwszeństwo przed m.in. przepisami Ordynacji podatkowej w tym zakresie.

Co ważne – dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno-skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy.

Organy kontroli zawiadamiają przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli.

Zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się m.in. w przypadku gdy:

  • przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia,
  • przedsiębiorca nie ma adresu zamieszkania lub adresu siedziby lub doręczanie pism na podane adresy było bezskuteczne lub utrudnione.

Zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się także w przypadkach określonych w ustawie Ordynacja podatkowa.

 

Kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia. Na wniosek przedsiębiorcy kontrola może być wszczęta przed upływem 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.

 

Zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli zawiera:

1) oznaczenie organu,

2) datę i miejsce wystawienia,

3) oznaczenie przedsiębiorcy,

4) wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli,

5) podpis osoby upoważnionej do zawiadomienia.

Uzasadnienie przyczyny braku zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli umieszcza się w książce kontroli i protokole kontroli.

czytaj dalej

0 komentarzy

Czym jest i na czym polega kontrola celna?

Michał Sroczyński

Kontrola celna Prawa i obowiązki kontrolowanego

Kontrola celna polega na sprawdzeniu przestrzegania przepisów prawa przez zobowiązane do tego osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej w zakresie:

1) prawa celnego oraz innych przepisów związanych z przywozem i wywozem towarów w obrocie między obszarem celnym Unii Europejskiej a państwami trzecimi, w szczególności przepisów dotyczących towarów objętych ograniczeniami lub zakazami;

2) prawa podatkowego w zakresie produkcji, przemieszczania i zużycia wyrobów akcyzowych, w szczególności ich wytwarzania, uszlachetniania, przerabiania, skażania, rozlewu, przyjmowania, magazynowania, wydawania, przewozu i niszczenia oraz w zakresie stosowania i oznaczania tych wyrobów znakami akcyzy;

3) regulującym urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o których mowa w ustawie o grach hazardowych, oraz zgodność tej działalności z udzieloną koncesją lub zezwoleniem oraz zatwierdzonym regulaminem;

4) prawa podatkowego w zakresie wydobycia urobku rudy miedzi, produkcji koncentratu, wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej, o których mowa w ustawie o podatku od wydobycia niektórych kopalin

 

Kontroli podlega również m.in:

  • prawidłowość i terminowość wpłat podatku akcyzowego od niektórych wyrobów określonych w przepisach odrębnych oraz podatku od gier,
  • prawidłowość i terminowość wpłat podatku od wydobycia niektórych kopalin,
  • rodzaj paliwa w zbiornikach pojazdów lub innych środków przewozowych,
  • wywóz i przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej towarów podlegających ograniczeniom lub zakazom;
  • transport drogowy na zasadach określonych w przepisach odrębnych,
  • wykonywanie innych obowiązków wynikających z przepisów odrębnych, których kontrola przestrzegania należy do zadań organów Służby Celnej.

 

Kontrola celna przeprowadzana jest w trybie ustawy o Służbie Celnej. Do kontroli celnej w zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej dotyczące postępowania podatkowego.

 

Kontrola ta może przybrać także formę kontroli stałej polegającej na wykonywaniu czynności kontrolnych w sposób ciągły w komórce organizacyjnej utworzonej przez naczelnika urzędu celnego na terenie podmiotu podlegającego kontroli.

 

Kontrolę przeprowadza właściwy miejscowo organ Służby Celnej. Organami służby celnej są minister właściwy do spraw finansów publicznych, Szef Służby Celnej, dyrektorzy izb celnych, naczelnicy urzędów celnych. Organ właściwy w dniu wszczęcia kontroli pozostaje właściwy chociażby nastąpiło zdarzenie powodujące zmianę właściwości.

 

Kontrolę mogą wykonywać funkcjonariusze pełniący służbę w jednostce organizacyjnej właściwej do przeprowadzenia kontroli oraz funkcjonariusze pełniący służbę w innych jednostkach organizacyjnych upoważnieni przez właściwy organ Służby Celnej.

 

Kontrola w siedzibie, w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej oraz miejscu zamieszkania podmiotu podlegającego kontroli jest wykonywana po doręczeniu upoważnienia organu Służby Celnej do przeprowadzenia kontroli oraz okazaniu legitymacji służbowej. W przypadkach przewidzianych w ustawie kontrola celna wykonywana jest na podstawie legitymacji służbowej.

Zakres uprawnień funkcjonariuszy wykonujących kontrolę celną jest dużo szerszy niż organów podatkowych i obejmuje uprawnienie do: czytaj dalej

0 komentarzy

Klauzula rozstrzygająca wątpliwości na korzyść podatnika już podpisana

Kacper Sołoniewicz

Postępowanie podatkowe Prawa i obowiązki kontrolowanego Zmiany w przepisach podatkowych

Ustawa wprowadzająca klauzulę obligującą organy do rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika została podpisana w środę, 5 sierpnia 2015 roku. Stanowiła tym samym ostatni akt podpisany przez Prezydenta Bronisława Komorowskiego. Klauzula wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2016 roku.

 

Obrady Sejmu nad poprawkami Senatu do wskazanej ustawy trwały do środy do godziny 20:10. Obiegowi dokumentów nadano jednak najwyższy priorytet – tego samego dnia ustawa została przekazana do Kancelarii Prezydenta i podpisana przez ustępującą głowę państwa.

 

W przeprowadzonym głosowaniu odrzucono większość poprawek Senatu, m.in. poprawkę nr 2, zmieniającą zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika. Senat wskazał, że sytuacja, w której istnieją „niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego” powinna prowadzić do wniosku, że taki przepis jest niekonstytucyjny – niemożliwe jest bowiem odczytanie z jego treści żadnej normy. Zdaniem Senatu zasada in dubio pro tributario powinna obejmować przypadki, w których brzmienie przepisu dopuszcza różne i równoważne jego wykładnie. W takiej sytuacji należy dać pierwszeństwo wykładni na korzyść podatnika.

 

Zdaniem Senatu nie wskazano również wyraźnie adresata przepisu – zasada ta bowiem nie może być stosowana „przez każdego”, lecz powinna być skierowana wprost do organu podatkowego i stosowana we wszystkich procedurach podatkowych.

 

Senat wskazał również na zagrożenie, że klauzula obejmuje nakaz rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść wyłącznie podatnikanie obejmuje zatem płatników, inkasentów, następców prawnych i osób trzecich odpowiadających za zaległości podatkowe. Zdaniem Senatu takie zróżnicowanie jest nieuzasadnione, dlatego wymagana była zmiana treści przepisu.

 

Niewątpliwie słuszne uwagi Senatu zawarte w poprawce nr 2 jednak odrzucono –  kształt klauzuli nie uległ zmianie. Powyższe niejasności będą musiały zatem zostać rozstrzygnięte w procesie stosowania prawa. Choć klauzula miała działać na korzyść podatnika, w obliczu odrzucenia poprawek Senatu powstaje pytanie o znaczenie praktyczne klauzuli, skoro zasada in dubio pro tributario będzie miała zastosowanie tylko do stanu prawnego, w którym „wątpliwości nie dają się usunąć” (co – jak słusznie wskazuje Senat – powinno prowadzić do wniosku o niekonstytucyjności danej normy) oraz wyłącznie do podatników (z pominięciem m.in. płatników czy osób trzecich).

 

Celem ustawodawcy było ułatwienie podatnikom obrony swoich praw. Niestety, obecny kształt klauzuli nie spełnia oczekiwań, które były w niej pokładane, a obywatel o przeciętnej wiedzy prawniczej nie będzie w stanie samodzielnie ocenić, czy w określonych okolicznościach klauzula znajdzie zastosowanie. Dla zapewnienia skuteczności powoływania się na klauzulę niezbędnym stanie się korzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który będzie w stanie wskazać na wątpliwości interpretacyjne występujące w danej sprawie.

 

6 komentarzy

Czym różni się postępowanie kontrolne od kontroli podatkowej?

Michał Sroczyński

Kontrola podatkowa Kontrola skarbowa Prawa i obowiązki kontrolowanego UKS – zasady prowadzenia kontroli

Organ kontroli skarbowej jakim jest dyrektor urzędu kontroli skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie kontrolne, które jest podstawowym trybem kontroli skarbowej. W toku postępowania kontrolnego dyrektor urzędu kontroli skarbowej może przeprowadzić kontrolę podatkową. Postępowanie kontrolne i kontrola podatkowa to dwa odmiennie uregulowane tryby inaczej regulujące obowiązki i uprawnienia podatnika i organu. W ustawie o kontroli skarbowej użyto jednak sformułowania „organ kontroli skarbowej „może” w ramach prowadzonego postępowania kontrolnego przeprowadzić kontrolę podatkową” co powoduje, że najczęściej nie jest ona wszczynana a organ samowolnie przyznaje sobie wszystkie uprawnienia zastrzeżone dla kontroli podatkowej już na etapie postępowania kontrolnego. Powoduje to, że podatnik na ogół nie wie czy jest wobec niego prowadzona kontrola podatkowa czy postępowanie kontrolne.

 

W ustawie o kontroli skarbowej odwrócono kolejność postępowań przewidzianą w Ordynacji podatkowej. Postępowanie kontrolne, które jest szczególnym rodzajem postępowania podatkowego jest tu pierwszym etapem działania organów. Dopiero w toku tego postępowania organ kontroli skarbowej może przeprowadzić kontrolę podatkową.

 

Postępowanie kontrolne w bardzo ograniczonym zakresie uregulowane jest w ustawie o kontroli skarbowej w pozostałym zakresie stosuje się do niego odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące postępowania podatkowego.

 

Postępowanie kontrolne wszczynane jest wyłącznie z urzędu. O zamiarze wszczęcia postępowania kontrolnego zawiadamia się kontrolowanego. Ustawodawca przewidział jednak wyjątki od tego zawiadomienia. Przykładem braku zawiadomienia będzie postępowanie kontrolne dotyczące opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Postępowanie kontrolne wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia postępowania. Wszczęcie postępowania kontrolnego przed upływem 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia wymaga zgody kontrolowanego. Wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia, a datą jego wszczęcia jest dzień doręczenia stronie postanowienia.

W ramach prowadzonego postępowania kontrolnego organ kontroli skarbowej może przeprowadzić kontrole podatkową. Wszczęcie kontroli podatkowej następuje poprzez doręczenie kontrolowanemu upoważnienia do jej przeprowadzenia. O zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej organ kontroli skarbowej nie zawiadamia kontrolowanego. Celem kontroli podatkowej jest sprawdzenie czy kontrolowani wywiązują się z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego.

czytaj dalej

2 komentarzy

Czym różni się kontrola podatkowa od postępowania podatkowego?

Michał Sroczyński

Kontrola podatkowa Postępowanie podatkowe Prawa i obowiązki kontrolowanego

Wiele osób myli pojęcia kontrola podatkowa i postępowanie podatkowe. Wpływ na to ma również działanie organów podatkowych, które samowolnie przyznają sobie uprawnienia ze wszystkich trybów. Kontrola podatkowa uregulowana jest w dziale VI Ordynacji podatkowej zatytułowanym Kontrola podatkowa i tylko w zakresie nieuregulowanym w tym dziale stosuje się odpowiednio wybrane przepisy dotyczące postępowania podatkowego. Postępowanie podatkowe jest natomiast kompleksowo uregulowane w dziale IV Ordynacji podatkowej zatytułowanym Postępowanie podatkowe.

 

Kontrola podatkowa jest pierwszym etapem działania organów podatkowych. Celem kontroli podatkowej jest sprawdzenie czy kontrolowani wywiązują się z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego. Kontrola podatkowa prowadzona jest na podstawie imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej. O zamiarze wszczęcia kontroli zawiadamia się kontrolowanego. Ustawodawca przewidział jednak wyjątki od tego zawiadomienia. Przykładem braku zawiadomienia będzie kontrola dotycząca opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Wszczęcie kontroli przed upływem 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia wymaga zgody kontrolowanego.

 

Przepisy dotyczące kontroli podatkowej przewidują szereg uprawnień organów przysługujących jedynie w toku kontroli podatkowej. Wyłącznie w toku kontroli podatkowej kontrolujący są uprawnieni do: czytaj dalej

0 komentarzy

Przedsięiorca będzie mógł wskazać miejsce prowadzenia kontroli firmy

Aleksadra Krajewska

Bez kategorii

Podczas posiedzenia senackiej Komisji Budżetu i Finansów Publicznych senatorowie zgodzili się ze zgłoszonymi przez Konfederację Lewiatan uwagami do prezydenckiego projektu nowelizacji Ordynacji podatkowej i niektórych innych ustaw.

 

Planowane zmiany odnoszą się m.in. miejsca prowadzenia kontroli przedsiębiorcy. W aktualnym stanie prawnym zagadnienie to reguluje art. 80a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (dalej: u.s.d.g.) oraz art. 285a Ordynacji podatkowej. Zgodnie z regulacją przewidzianą w u.s.d.g., kontrolę przeprowadza się zasadniczo w siedzibie kontrolowanego lub w miejscu wykonywania działalności gospodarczej. Z kolei unormowanie zawarte w Ordynacji stanowi, że czynności kontrolne prowadzone są w siedzibie kontrolowanego, w innym miejscu przechowywania dokumentacji oraz w miejscach związanych z prowadzoną działalnością.

 

Nowelizacja wprowadza pewne modyfikacje do art. 80a u.s.d.g. Zgodnie z nowym jego brzmieniem, kontrolę przedsiębiorcy będzie można przeprowadzić w siedzibie jego działalności, w miejscu jej wykonywania lub – jeżeli przedsiębiorca złoży taki wniosek – w miejscu, gdzie prowadzona i przechowywana jest dokumentacja. Ponadto w przypadku gdy dokumentacja jest prowadzona lub przechowywana poza siedzibą kontrolowanego, kontrolowany na żądanie kontrolującego będzie obowiązany zapewnić dostęp do dokumentacji w swojej siedzibie albo w miejscu jej prowadzenia lub przechowywania, jeżeli udostępnienie jej w siedzibie może w znacznym stopniu utrudnić wykonywanie przez kontrolowanego działalności gospodarczej.

 

Zatem rozwiązanie funkcjonujące na gruncie Ordynacji podatkowej postanowiono wprowadzić do u.s.d.g. (jednak nie w identycznym kształcie), dając tym samym możliwość kontroli przedsiębiorcy w miejscu przechowywania dokumentacji nie tylko organom kontroli podatkowej. W uzasadnieniu nowelizacji wskazano, że „celem projektowanej zmiany jest dostosowanie przepisów u.s.d.g. do przepisów Ordynacji podatkowej w zakresie miejsca przeprowadzenia kontroli, a tym samym zapewnienie spójności kontroli przedsiębiorcy poza jego siedzibą, jeżeli dokumentacja niezbędna do przeprowadzenia tej kontroli znajduje się poza siedzibą przedsiębiorcy. Przedmiotowa zmiana będzie służyła zwiększeniu zaufania do organów poprzez umożliwienie kontrolowanemu właściwej organizacji pracy. Możliwość prowadzenia kontroli w miejscu prowadzenia dokumentacji, w tym ksiąg podatkowych, przyczyni się do ułatwienia przeprowadzenia kontroli zarówno dla organów administracji, jak i dla przedsiębiorców”.

 

Co istotne, zgodnie z postulatami Konfederacji Lewiatan, usunięto z projektowanych zmian postanowienie, według którego na żądanie kontrolującego kontrola miałaby być prowadzona w siedzibie przedsiębiorcy nawet w sytuacji, gdy kontrolowany wnosiłby o jej przeprowadzenie w miejscu przechowywania lub prowadzenia dokumentacji. Senatorowie nie uwzględnili jednak postulatu dotyczącego wprowadzenia takiej samej zasady do art. 285a Ordynacji, zatem na gruncie tej ustawy nadal będzie miała zastosowanie zasada, w myśl której na żądanie kontrolującego kontrolę przeprowadza się w siedzibie podatnika. Rozwiązanie to wydaje się niezrozumiałe, nie wpisuje się bowiem w przytoczoną wyżej ideę nowelizacji, jaką jest ujednolicenie przepisów w zakresie miejsca przeprowadzania czynności kontrolnych. Specjaliści podkreślają, że usunięcie z Ordynacji prawa żądania przez kontrolującego udostępnienia ksiąg w siedzibie kontrolowanego zapewni temu drugiemu realną możliwość wskazania miejsca przeprowadzania kontroli. W tym kontekście pojawiają się również głosy o konieczności wprowadzenia spójnych, całościowych zmian w systemie prawnopodatkowym, bowiem fragmentaryczne, doraźne modyfikacje istniejących przepisów często okazują się niecelowe.

 

Odmienne stanowisko odnośnie planowanych zmian zajęło Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych. Zdaniem OPZZ, przyjęcie zaproponowanej regulacji może spowodować utrudnienia w działalności kontrolnej wielu organów kontroli działających w celu ochrony interesu publicznego (w tym np. Państwowej Inspekcji Pracy). Największe wątpliwości OPZZ budzi sformułowanie zawarte w znowelizowanym art. 80a u.s.d.g.: „jeżeli udostępnienie jej (dokumentacji) w siedzibie przedsiębiorcy może w znacznym stopniu utrudnić wykonywanie przez kontrolowanego działalności gospodarczej.” Według związków zwrot ten daje zbyt daleko idące prawo kontrolowanemu, nie zaś kontrolującemu do oceny sytuacji, jakie można uznać za znacznie utrudniające wykonywanie działalności w trakcie kontroli. Możliwość subiektywnej oceny przedsiębiorcy pozwala mu decydować o miejscu kontroli, co zdaniem OPZ może często uniemożliwiać prawidłowe ustalenie stanu faktycznego.

 

Dopuszczenie możliwości prowadzenia czynności kontrolnych w miejscu przechowywania dokumentacji kontrolowanego na gruncie u.s.d.g. zdecydowanie zasługuje na aprobatę. Jednak aby w pełni zapewnić spójność regulacji w omawianym zakresie, należałoby wyeliminować z Ordynacji podatkowej możliwość żądania przez kontrolującego prowadzenia kontroli w siedzibie kontrolowanego. Nowelizacja art. 80a u.s.d.g. ma wejść w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Czas pokaże, czy postulat ujednolicenia przepisów u.s.d.g. oraz Ordynacji dotyczących miejsca prowadzenia kontroli zostanie w pełni uwzględniony przez prawodawcę.

0 komentarzy

Kiedy w postępowaniu podatkowym może być przeprowadzona rozprawa?

Michał Sroczyński

Postępowanie podatkowe

W postępowaniu podatkowym przed organem odwoławczym można przeprowadzić rozprawę jeżeli jest to uzasadnione potrzebą:

  • wyjaśnienia istotnych okoliczności stanu faktycznego sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin, lub
  • sprecyzowania argumentacji prawnej prezentowanej przez stronę w toku postępowania.

 

Organ odwoławczy którym jest dyrektor izby skarbowej, dyrektor izby celnej, lub samorządowe kolegium odwoławcze może przeprowadzić rozprawę z urzędu lub na wniosek strony.

Przeprowadzenie rozprawy z urzędu praktycznie się nie zdarza jednak jeżeli strona złoży wniosek w którym uzasadni potrzebę przeprowadzenia rozprawy poprzez wskazanie:

  • jakie okoliczności sprawy powinny być wyjaśnione
  • jakie czynności powinny być dokonane na rozprawie

organ ma obowiązek przeprowadzenia rozprawy. Jeżeli strona nie wskaże ww. okoliczności i czynności organ powinien wezwać do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Organ odwoławczy może odmówić przeprowadzenia rozprawy tylko jeżeli przedmiotem rozprawy mają być okoliczności niemające znaczenia dla sprawy albo okoliczności te są wystarczająco potwierdzone innym dowodem. Brak przeprowadzenia rozprawy w pozostałych przypadkach może skutkować uchyleniem decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy. W sprawie odmowy przeprowadzenia rozprawy wydaje się postanowienie.

czytaj dalej

3 komentarzy

Kiedy termin do dokonania określonej czynności jest zachowany?

Michał Sroczyński

Kontrola podatkowa Postępowanie egzekucyjne Postępowanie podatkowe Postępowanie sądowo-administracyjne Prawa i obowiązki kontrolowanego

W sprawach, w których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej w przypadku terminów liczonych w dniach zasadą jest, że przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

 

W przypadku terminów liczonych w tygodniach, miesiącach i latach nie pomija się dnia w którym nastąpiło zdarzenie. Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu. Podobnie terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. Analogicznie terminy określone w latach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim roku nie było – w dniu, który poprzedzałby bezpośrednio ten dzień.

 

Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

  • wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu podatkowego, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru;
  • nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe albo złożone w polskim urzędzie konsularnym;
  • złożone przez żołnierza lub członka załogi statku morskiego w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku;
  • złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego;
  • złożone przez osobę aresztowaną w administracji aresztu śledczego.

 

Operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe jest wyłącznie Poczta Polska. Nadanie pisma u innego operatora (krajowego lub zagranicznego) albo w firmie kurierskiej powoduje, że pismo musi wpłynąć do urzędu przed upływem terminu. Wyłącznie nadanie przesyłki poleconej w placówce Poczty Polskiej korzysta z przywileju zachowania terminu w związku z samym nadaniem pisma.

Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej. Od 1 stycznia 2015 roku dodano fragment o ile ustawy podatkowe nie stanowią inaczej. Oznacza to, że do skorzystania z tego przywileju konieczna będzie każdorazowo analiza aktualnego brzmienia ustaw podatkowych. W związku z częstymi zmianami przepisów przy aktualnym brzmieniu tego przepisu konieczna może okazać się pomoc profesjonalnego pełnomocnika.

czytaj dalej

7 komentarzy

Kiedy zakończone postępowanie podatkowe można wznowić?

Michał Sroczyński

Postępowanie podatkowe

W pewnych sytuacjach, wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej możliwe jest wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Przyczyną wznowienia mogą być przesłanki o charakterze proceduralnym. Naruszenia prawa materialnego skutkować mogą nie wznowieniem postępowania a stwierdzeniem nieważności decyzji.

 

Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Organem właściwym w sprawie wznowienie postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działanie tego organu o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który równocześnie wyznacza organ właściwy.

 

W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

  • dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;
  • decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;
  • decyzja wydana została przez pracownika lub organ podatkowy, który podlega wyłączeniu;
  • strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;
  • wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję;
  • decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;
  • decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji;
  • została wydana na podstawie przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny;
  • ratyfikowana umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania lub inna ratyfikowana umowa międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, ma wpływ na treść wydanej decyzji;
  • wynik zakończonej procedury wzajemnego porozumiewania lub procedury arbitrażowej, prowadzonych na podstawie ratyfikowanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, ma wpływ na treść wydanej decyzji;
  • orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ma wpływ na treść wydanej decyzji.

czytaj dalej

7 komentarzy

Chcesz odliczyć VAT? Sprawdź wcześniej czy Twój kontrahent jest czynnym podatnikiem VAT!

Kacper Sołoniewicz

Kontrola VAT

Każdy kto prowadzi działalność gospodarczą powinien przykładać dużą wagę do sprawdzenia rzetelności swoich kontrahentów. W przeciwnym wypadku może mieć poważne problemy podatkowe. Na ryzyko narażeni są w szczególności podatnicy nabywający towary od podmiotów, które nie są zarejestrowane lub podszywają się pod inne firmy wystawiając faktury z nieprawdziwymi danymi. Zawarcie transakcji z takim podmiotem może mieć opłakane skutki.  Urząd skarbowy pozbawi przedsiębiorcę prawa do odliczenia podatku VAT od takich transakcji.

 

Ustawa o podatku od towarów wyłącza prawo do odliczenia w przypadku, gdy sprzedaż została udokumentowana fakturami (lub fakturami korygującymi) wystawionymi przez podmiot nieistniejący.

 

Co prawda orzecznictwo polskich sądów administracyjnych w ślad za wyrokami Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dopuszcza odliczenie VAT z faktury wystawionej przez podmiot nieistniejący jednak jest to zawsze kwestia ocenna. Nietrudno domyślić się, że ocena ta często dokonywana jest przy uwzględnieniu interesów fiskalnych państwa, nie podatnika.

 

W takim wypadku organy badają czy okoliczności transakcji wskazują na to, że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć o zaistniałych nieprawidłowościach (np. wyrok TSUE w sprawie C 324/11). W związku z powyższym przed przystąpieniem do współpracy handlowej przedsiębiorcy powinni zweryfikować status podatkowy kontrahenta.

 

Do tej pory podatnicy mogli skorzystać z możliwości wnioskowania o zaświadczenie z urzędu skarbowego w tym zakresie, czy też telefonicznego kontaktu z urzędem skarbowym w celu potwierdzenia tego statusu.  Składając taki wniosek trzeba uiścić opłatę skarbową w kwocie 21 zł.

 

Obecnie Ministerstwo Finansów podjęło słuszne i konieczne kroki pozwalające podatnikom na zabezpieczenie swojej sytuacji podatkowej.

 

czytaj dalej

3 komentarzy
Strona 1 z 712345...Ostatnia »