Najczęściej czytane

Kancelaria członkiem BCC

Monika Wolska-Bryńska

Inne

Z przyjemnością informujemy, iż Kancelaria Mariański Group została zarekomendowana i przyjęta w poczet członków Business Centre Club.

dsc_0047

 

Naszą wiedzą i doświadczeniem będziemy się dzielić z członkami Business Centre Club, wspomagając również działania całej organizacji, a w szczególności Lożę Częstochowską.

 

Inauguracyjne spotkanie klubu i powitanie Kancelarii w gronie członków BCC, miało miejsce 15 września 2016 roku. Spotkanie i dyskusję uświetnił swoją osobą Prezes Marek Goliszewski.

 

Zachęcamy do cyklicznych spotkań współorganizowanych przez Kancelarię z Lożą Częstochowską BCC, gdzie będą omawiane tematy z zakresu prawa i podatków. Spotkania będą miały charakter warsztatowy. Będziemy na bieżąco informować o planowanych spotkaniach i wybranej na nie tematyce.

 

0 komentarzy

Księgowy nie może reprezentować podatników!

Michał Sroczyński

Doradztwo podatkowe Pełnomocnik w postępowaniu podatkowym Postępowanie podatkowe

Wprawdzie zgodnie z ordynacją podatkową pełnomocnikiem może być każda osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych, ale przepis ten jest mylący.

Dotyczy to przypadków nieodpłatnej pomocy najbliższym, nie zaś zawodowego reprezentowania podatników.

Zgodnie z ustawą o doradztwie podatkowym udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami zastrzeżone jest dla doradców podatkowych, adwokatów i radców prawnych.

Natomiast każdy kto, nie będąc zawodowo wykonuje czynności doradztwa podatkowego podlega grzywnie do 50 000 zł.

Przez zawodowe wykonywanie czynności doradztwa podatkowego należy rozumieć wykonywanie ich za wynagrodzeniem, nawet pośrednio. Dlatego księgowy, który w ramach umowy o prowadzenie ksiąg nieodpłatnie wykonuje czynności doradztwa podatkowego zastrzeżone dla zawodowych pełnomocników wykonuje je zawodowo i podlega odpowiedzialności karnej z tytułu wykonywania bez uprawnień czynności doradztwa podatkowego.

czytaj dalej

0 komentarzy

Czy członek zarządu spółki z o.o., mającej status komplementariusza, ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki komandytowej?

Kacper Sołoniewicz

odpowiedzialność osób trzecich Postępowanie podatkowe

W ostatnich czasach popularną formą prowadzenia działalności gospodarczej stała się spółka komandytowa, której komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Wiele osób decyduje się na stworzenie takiej konstrukcji organizacyjnej ze względu na możliwość zmniejszenia ryzyka odpowiedzialności wspólników. W związku z powyższym zagadnieniem, które interesuje podatników stała się kwestia odpowiedzialności zarządu komplementariusza za zobowiązania podatkowe spółki komandytowej.

 

Problematyka odpowiedzialności osób trzecich została kompleksowo uregulowana w Ordynacji podatkowej. W dwóch sąsiadujących ze sobą przepisach ustawodawca uregulował kwestie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółek osobowych (art. 115 o.p.) i spółek kapitałowych (art. 116 o.p.).

 

Zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych (m.in. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 27 października 2005 roku, sygn. akt I SA/Sz 47/05), jak i wśród przedstawicieli doktryny, dominuje pogląd, w myśl którego instytucja odpowiedzialności osób trzecich ma charakter wyjątkowy, gdyż wiąże skutki istnienia zobowiązania podatkowego z podmiotem innym niż podatnik – wskazane w sposób enumeratywny w przepisach ustawy osoby trzecie ponoszą więc odpowiedzialność za istnienie cudzej zaległości podatkowej, którą jest niezapłacony w terminie podatek. Odpowiedzialność osób trzecich jest uregulowana w Rozdziale 15 Działu III Ordynacji podatkowej i  została ona oparta o określone zasady, wśród których wymienia się:

 

  • zasadę zamkniętego katalogu podmiotów, na których została nałożona odpowiedzialność;
  • zasadę warunkowego, tj. wynikającego jedynie z wypełnienia wskazanych w Ordynacji przepisów, ponoszenia odpowiedzialności;
  • zasadę odpowiedzialności solidarnej ponoszonej przez podatnika i osobę trzecią;
  • zasadę pochodnego charakteru odpowiedzialności – jest ponoszona tylko wtedy, jeśli wydana zostanie odrębna, określona w art. 108 § 1 o.p. decyzja;
  • zasadę subsydiarnego charakteru odpowiedzialności – skierowanie egzekucji do majątku osoby trzeciej może mieć miejsce, jeśli egzekucja z majątku podatnika okazała się bezskuteczna.

 

Spółka komandytowa jest spółką osobową, dla której charakterystyczne jest występowanie dwóch grup wspólników i zróżnicowanie ponoszonej przez nich osobowości. Zgodnie z art. 102 k.s.h. spółkę tę tworzą komplementariusze, których odpowiedzialność za zobowiązania wobec wierzycieli spółki jest nieograniczona oraz komandytariusze, którzy odpowiadają do wysokości sumy komandytowej. Ustawodawca nie ograniczył formy organizacyjno – prawnej, w jakiej mogą działać poszczególni wspólnicy, dlatego mogą być nimi zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak również tzw. ułomne osoby prawne, czyli m.in. spółki osobowe.

 

Odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółek osobowych została uregulowana w art. 115 § 1 o.p. – jest to odpowiedzialność solidarna wspólnika ze spółką i z pozostałymi wspólnikami. W odniesieniu do spółki komandytowej ustawodawca wyraźnie wskazał, że odpowiedzialność ponosi wyłącznie komplementariusz, którym może być m.in. spółka z o.o., będąca spółką kapitałową. Oznacza to, że za zaległości podatkowe spółki komandytowej odpowiada spółka z o.o.

czytaj dalej

2 komentarzy

Forum w Krynicy 2016. Plany rządu na walkę z przestępczością gospodarczą.

Kacper Sołoniewicz

Kontrola podatkowa Kontrola skarbowa Kontrola VAT Nieujawnione źródła dochodu Zmiany w przepisach podatkowych

DIGITAL CAMERAMinisterstwo Finansów na odbywającym się w dniach 6-8 września b.r. XXVI Forum Ekonomicznym w Krynicy – Zdroju przedstawiło zapowiedź rewolucyjnych zmian, wynikających ze zintensyfikowania działań mających na celu wyeliminowanie szarej strefy i ukrócenie przestępstw gospodarczych.

 

Choć rewolucja w przepisach jest na razie na etapie planowania, to – jak wynika z zapowiedzi Podsekretarza w Ministerstwie Finansów, namacalnych efektów prac możemy spodziewać się w ciągu kilku najbliższych tygodni, gdyż wtedy pojawią się pierwsze wersje projekty ustaw nowelizujących.

 

Ministerstwo Finansów w ramach nowej strategii walki z nieprawidłowościami w prawie podatkowym, planuje m.in. zmiany w ustawie o VAT i w Kodeksie karnym skarbowym.

 

Jak wynika z planów przedstawionych na Forum, nowością stanie się wprowadzenie obowiązkowych kaucji rejestracyjnych, które obowiązywać będą w szczególności podmioty już wcześniej działające i mające zaległości podatkowe lub skazane za przestępstwa skarbowe.

 

Z kolei, podmioty rejestrujące się w tzw. wirtualnych biurach będą podlegały kaucji, jednak będzie miała ona charakter fakultatywny.

 

Budzącym poważne wątpliwości wydaje się także zamiar wprowadzenia solidarnej odpowiedzialności pełnomocnika wnioskującego o rejestrację i podmiotu, który zamierza rozpocząć działalność gospodarczą.

czytaj dalej

0 komentarzy

Wyrok WSA: Organy celne niewłaściwie stosują przepisy proceduralne

Michał Sroczyński

Kontrola celna Orzecznictwo

Miło jest nam poinformować, iż w dniu 6 września 2016 r. Kancelaria wygrała kolejną sprawę przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Tym razem w zakresie podatku akcyzowego.

 

Spółka złożyła wstępne zapotrzebowanie na znaki akcyzy, jednak w związku z czynami nieuczciwej konkurencji nie odebrała w danym roku wszystkich znaków akcyzy objętych wstępnym zapotrzebowaniem. Organ celny orzekł o obowiązku zapłaty kwoty na pokrycie wytworzenia znaków akcyzy. Spółka uiściła koszt wytworzenia znaków oraz złożyła wniosek o wydanie znaków akcyzy po spełnieniu wszystkich wymogów z art. 126 ustawy o podatku akcyzowym. Organ celny w związku z luką prawną i brakiem odpowiednich regulacji wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania  w tym zakresie.  Postanowienie zostało utrzymane przez dyrektora izby celnej. Sprawa trafiła do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

czytaj dalej

0 komentarzy

Szkolenie ŁIPH: „Jak przygotować się do kontroli?”

Monika Wolska-Bryńska

Kontrola podatkowa Prawa i obowiązki kontrolowanego Swoboda działalności gospodarczej

zdjęcie2W dniu 6 września 2016 roku w siedzibie Łódzkiej Izby Przemysłowo-Handlowej w ramach inauguracji cyklu FABRYKA KOMPETANCJI, odbyło się szkolenie: „Jak przygotować się do kontroli?”. Temat ten przedstawiono w ujęciu praktycznym, z odwołaniem się do przykładów i stanowiska sądów oraz organów. Szkolenie prowadzili prawnicy z Kancelarii Mariański Group –  prof. dr hab. Adam Mariański – partner w Kancelarii Mariański Group, doradca podatkowy Michał Sroczyński oraz radca prawny Monika Wolska-Bryńska.

 

Pierwsza część była poświęcona Krajowemu Planowi Działania Administracji na 2016 r., omówiono hierarchię podobszarów ryzyka i wskazano na branże wrażliwe. Następnie, przeanalizowano prawa i obowiązki podatnika podczas kontroli, a także uprawnienia kontrolujących. Kompleksowo omówiono również instytucję pełnomocnictwa, w tym uwzględniając podział na różne rodzaje pełnomocników i sposoby doręczania, jakie wobec danego pełnomocnika obowiązują. Podkreślono korzyści, jakie płyną dla podatnika z ustanowienia pełnomocnika ogólnego. Przechodząc do kolejnych zagadnień wskazano na najczęściej identyfikowane błędy, przybliżając na czym polega proceder karuzel vat i jak można stać się nieświadomym uczestnikiem takiej karuzeli oraz zwracając uwagę na kwestię nierzetelnych i pustych faktur. Nawiązano również do protokołu kontroli oraz zasad składania zastrzeżeń do niego przez kontrolowanego. Szkolenie zakończyły pytania uczestników oraz indywidualne dyskusje.

 

Zapraszamy na kolejne szkolenia w tym cyklu.

0 komentarzy

Czy ufać urzędnikowi, który pozwala na działanie nie na podstawie przepisów prawa?

Michał Sroczyński

Kontrola celna Kontrola podatkowa Kontrola skarbowa Postępowanie podatkowe

Zgodnie z art. 120 Ordynacji podatkowej organy podatkowe mają obowiązek działania na podstawie przepisów prawa. Coraz częściej zdarzają się jednak sytuacje gdy organy lub ich pracownicy, świadomie lub nie, przyzwalają na nieprzestrzeganie wszystkich przepisów – np. warunków formalnych, terminów. Przykładowo przepis przewiduje obowiązek dostarczenia zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach wydanego nie wcześniej jak 3 miesiące od daty dokonania czynności, natomiast organ konsekwentnie mimo dokonania weryfikacji przyjmuje od podatnika zaświadczenia wydane przed tym terminem. Podobnie wygląda sytuacja w przypadku ustnych zapewnień urzędnika co do sposobu postępowania czy pewności uzyskania w przyszłości pozytywnego rozstrzygnięcia.

Skutki takiego działania nie obciążają jednak urzędu ani urzędnika a podatnika.

Coraz częstsze są, wynikające z dostrzeżenia takiej sytuacji kontrole rozliczeń dokonanych za wszystkie lata, które nie uległy przedawnieniu i określanie za te okresy zobowiązań podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę.

 

Organy mają obowiązek działania na podstawie przepisów prawa a sprawy podatkowe powinny być załatwiane w formie pisemnej dlatego podatnicy nie mogą bezgranicznie ufać w słowa urzędników. Czasem urzędnik może podpuścić podatnika do działania niezgodnie z prawem, ale nie zakładając złej woli urzędnik może się po prostu mylić lub chcieć podatnikowi pomóc jednak w sytuacji gdy przepisy prawa mówią inaczej należy liczyć się z tym, że zostanie to ostatecznie zakwestionowane a odsetki za zwłokę mogą wynieść prawie drugie tyle co samo zobowiązanie o innych sankcjach w tym karnych nie wspominając.

czytaj dalej

0 komentarzy

Nowe rozwiązania w zakresie zawieszenia postępowania podatkowego

Monika Wolska-Bryńska

odpowiedzialność osób trzecich Postępowanie podatkowe Zmiany w przepisach podatkowych

Postępowanie podatkowe może zostać zawieszone w sytuacji, gdy z uwagi na pojawienie się przeszkód faktycznych lub pranych dalsze jego prowadzenie na danym etapie jest bezcelowe. Konieczne jest, bowiem najpierw usunięcia wspomnianej przeszkody, aby sprawa główna mogła być rozpoznana rzetelnie, przy zachowaniu podstawowych zasad postępowania, jak chociażby zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie, zasada informowania.

 

 

Organ może zawiesić postępowanie na każdym jego etapie, tj. zarówno w pierwszej, jaki i w drugiej instancji. Organ może skorzystać z omawianej instytucji także w postępowaniach nadzwyczajnych (wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności decyzji, uchylenie lub zmiana decyzji) oraz w trakcie kontroli.

 

 

Dodać trzeba, że przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania muszą zaistnieć po wszczęciu postępowania podatkowego. Ponadto, muszą one być usuwalne i przejściowe, gdyż jak wspomniano po ich ustaniu postępowanie będzie kontynuowane. Ordynacja zawiera katalog tych przesłanek, a dzieli się je na obligatoryjne, gdzie organ jest obowiązany zawiesić postępowanie oraz fakultatywne, gdzie kwestie zawieszenia postawia się do jego dyspozycji. Obecnie, katalog przesłanek zawieszenia postępowania został zmodyfikowany oraz rozszerzony o nowe przesłanki. Zmiany weszły w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

 

 

Nową, obligatoryjną przesłanką zawieszenia postępowania jest sytuacja, gdy wniesiono skargę do sądu administracyjnego na decyzję uchylającą w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ lub stwierdzającą nieważność. Ustawodawca wprowadził ją z uwagi na fakt, iż pomiędzy postępowaniem sądowoadministracyjnym ze skargi na decyzję kasacyjną albo stwierdzającą nieważność postępowania a postępowaniem podatkowym, prowadzonym po wydaniu rzeczonej decyzji istnieje zależność, która polega na tym, że wynik postępowania sądowoadministracyjnego będzie bezpośrednio rzutował na treść tej decyzji. Dotychczasowy stan prawny powodował, iż pomimo złożenia skargi do sądu, organ prowadził nadal postępowanie zmierzające do ponownego rozstrzygnięcia sprawy. Próbowano, uprzednio ten problem rozwiązać poprzez zastosowanie w takiej sytuacji przesłanki zawieszenia postępowania odnoszącej się do  zagadnienia wstępnego. Jednakże, omawiane rozwiązanie wydaje się bardziej trafne i w sposób kompletny reguluje wskazaną sytuację.

 

czytaj dalej

0 komentarzy

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania: jakie transakcje podważy urząd?

Kacper Sołoniewicz

Czynności sprawdzające Kontrola podatkowa Kontrola skarbowa Podmioty powiązane Postępowanie kontrolne Zmiany w przepisach podatkowych

Jedną z największypanama-1308874_640ch niewiadomych jakie niesie za sobą wprowadzenie klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania jest to do jakich działań podatników znajdzie ona zastosowanie w praktyce.

 

Z ordynacji podatkowej wynika, że klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania znajdzie zastosowanie, jeżeli podatnik dokonuje sztucznej czynności, przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej (art. 119a o.p.). (Więcej na temat zasad stosowania klauzuli TUTAJ)

 

Takie sformułowanie, bazujące na posłużeniu się klauzulami generalnymi, pozostawiającymi urzędnikom stosującym przepisy pewien luz decyzyjny, nie pozwala na jasne zdekodowanie jakie transakcje będzie mógł podważyć organ.

 

W celu ułatwienia pracy urzędnikom, ustawodawca sprecyzował znaczenie pojęć wchodzących w skład definicji unikania opodatkowania tj.: „sztucznego sposóbu działania”, „czynności podjętej przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej”, „korzyści podatkowej”, „czynności”.

 

Sposób działania uznaje się za sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że nie zostałby zastosowany przez podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej sprzecznej z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej.

czytaj dalej

0 komentarzy

Uchwała NSA – skutki podatkowe zmiany stron umowy leasingu

Michał Sroczyński

Materialne prawo podatkowe Orzecznictwo

23 maja 2016 r. skład 7 sędziów NSA podjął uchwałę II FPS 1/16 w sprawie konsekwencji podatkowych zmian podmiotowych w umowach leasingu zawartych przed 1 stycznia 2013 r.

 

Sąd udzielił odpowiedzi na pytanie prawne – czy w świetle art.  17 a pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2013 r. w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2013 r. w przypadku zmiany jednej ze stron umowy leasingu, dokonanej w trakcie podstawowego okresu umowy, przy niezmiennych pozostałych jej postanowieniach, zachodzi konieczność oceny na nowo warunków umowy, co do zgodności z kryteriami wymienionymi w art. 17b ust. 1 tej ustawy, czy też zmiana taka pozostaje bez wpływu na dotychczasową kwalifikację stosunku prawnego , a w konsekwencji i na skutki podatkowe wynikające z umowy pierwotnej.

 

Skład 7 sędziów NSA podjął uchwałę, zgodnie z którą zmiana leasingodawcy poprzez zbycie i nabycie przez inny podmiot przedmiotu trwającej umowy leasingu nie uzasadnia przeprowadzenia z tego tylko powodu weryfikacji tej umowy na podstawie art. 17a pkt 1 i 2 oraz art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2013 r.

Zatem zmiana jednej ze stron umowy leasingu, dokonanej w trakcie podstawowego okresu umowy, przy niezmiennych pozostałych jej postanowieniach,pozostaje bez wpływu na dotychczasową kwalifikację stosunku prawnego.

 

czytaj dalej

0 komentarzy
Strona 1 z 1512345...10...Ostatnia »