Najczęściej czytane

Kolejny sukces Kancelarii w zakresie podatku akcyzowego

Dawid Tomaszewski

Interpretacje indywidualne Orzecznictwo

Miło nam poinformować, iż reprezentując naszego Klienta w sporze z Dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej udało nam się doprowadzić do uchylenia niekorzystnej dla Niego interpretacji indywidualnej. Tym samym zostało potwierdzone nasze stanowisko, co do niezgodności z prawem UE przepisów, które ograniczają możliwość wnioskowania o zwrot akcyzy tylko przez podatnika i pierwszego pośrednika.

 

Stan faktyczny

Organ interpretacyjny stwierdził w zaskarżonej do WSA w Bydgoszczy interpretacji indywidualnej, iż wniosek o zwrot akcyzy mogą złożyć tylko podmioty, które dokonały zapłaty akcyzy na rachunek właściwego urzędu celnego jako podatnicy akcyzy (podatnik), a następnie dokonały dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu tych wyrobów oraz podmioty, które nabyły te wyroby od podatnika podatku akcyzowego (pierwszy pośrednik) i następnie dokonały ich wewnątrzwspólnotowej dostawy bądź eksportu.

 

Stanowisko Skarżącego

Nie zgadzając się z takim ujęciem przedmiotowego problemu i dostrzegając niezgodność prawa na poziomie krajowym tj. ustawy o podatku akcyzowym z regulacjami unijnymi zaskarżyliśmy uzyskaną interpretację indywidualną.

 

Uwzględnienie stanowiska Skarżącego przez Sąd

W związku z podzieleniem argumentacji Strony, co do niezgodności prawa krajowego z regulacjami na poziomie unijnym WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 19 września 2017 r. uwzględnił naszą skargę i uchylił zaskarżoną interpretację. Doszedł jednocześnie do przekonania, iż słuszne są argumenty strony Skarżącej i ma ona rację w kwestii braku możliwości ograniczania wyłącznie do podatnika akcyzy i pierwszego pośrednika w łańcuchu dostaw, możliwości wnioskowania o zwrot akcyzy.

 

Przedmiotowy wyrok stanowi kamień milowy dla podmiotów, które w łańcuchu dostaw wyrobów akcyzowych chcą uzyskać zwrot uiszczonej akcyzy po spełnieniu właściwych warunków zastrzeżonych przepisami prawa, a odmawia im się tej możliwości ze względu pozycję w jakiej występują w dokonywanych transakcjach.

0 komentarzy

Fiskus wypowiedział się nt. zastosowania mechanizmu odwróconego obciążenia

Monika Wolska-Bryńska

Interpretacje indywidualne

W wydanej 6 września 2017 roku indywidualnej interpretacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wypowiedział się w kwestii możliwości zastosowania mechanizmu odwróconego obciążenia VAT.

 

Stan faktyczny sprawy

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT na terenie RP. Jego działalność gospodarcza polega na sprzedaży wyprodukowanej przez siebie masy betonowej, jej transporcie i wypompowaniu we wskazane miejsce. Nie ponosi ponadto odpowiedzialności za to, co dzieje się z betonem po wylaniu, jako że tym zajmuje się już inne przedsiębiorstwo.

 

Problem

Przedmiotem interpretacji było pytanie czy taka działalność Wnioskodawcy może być uznana za usługę budowlaną (wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy o podatku VAT) oraz, czy można uznać go za podwykonawcę w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy VAT – a zatem czy istnieje możliwość zastosowania mechanizmu odwróconego obciążenia?

 

Zdanie podatnika

Sam Wnioskodawca twierdził, że nie istnieje podstawa do zastosowania w tym przypadku odwróconego obciążenia. W ocenie podatnika w takim przypadku nie może być mowy o  usłudze budowlanej, co jest konieczne przy odwrotnym obciążeniu.

 

Stan prawny

Mechanizm odwróconego obciążenia, co do usług budowlanych został wprowadzony przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT. Owo odwrócenie polega na tym, że w przypadku sprzedaży określonych towarów i usług to nabywca (a nie sprzedawca) rozlicza podatek VAT. Z kolei, rolą sprzedawcy jest jedynie wystawienie faktury VAT z adnotacją „odwrotne obciążenie”. Warto przypomnieć, że na mocy nowelizacji ustawy o VAT z 2017 roku, znacząco rozszerzono zakres stosowania mechanizmu odwróconego obciążenia – między innymi o usługi budowlane. Należy go zastosować przy łącznym spełnieniu czterech przesłanek:

  • usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9;
  • usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
  • dana usługa została wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy o VAT;
  • usługa ta jest świadczona przez podwykonawcę.

  czytaj dalej

0 komentarzy

Ustawodawca wycofuje się z pomysłu przesyłania dobowych plików JPK_WB

Dawid Tomaszewski

Zmiany w przepisach podatkowych

Wszystko wskazuje na to, że krytykowany przez przedsiębiorców oraz banki pomysł dobowego przesyłania plików JPK_WB nie wejdzie w życie. Wynika to z nowego projektu Ordynacji podatkowej, zamieszczonego na stronie Rządowego Centrum Legislacji.

 

Przypomnijmy – zgodnie z pomysłem ustawodawcy, na podatnikach miał ciążyć obowiązek codziennego przesyłania wyciągów z rachunków bankowych Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej w formacie elektronicznym. Zdaniem Ministerstwa Finansów, miało to zapobiec oszustwom występującym na gruncie podatku od towarów i usług dzięki szybkiej identyfikacji podejrzanych transakcji.

 

Jednolity Plik Kontrolny miał być przesyłany przez banki oraz spółdzielcze kasy oszczędnościowo – kredytowe za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Co więcej, obowiązek ten miał dotyczyć dużych, średnich oraz małych przedsiębiorców (w przewidywaniach MF miało to być ok. 80 tysięcy przedsiębiorców) i miał obowiązywać już od 1 września 2017 roku.

 

Pomysł ten był krytykowany zarówno przez środowiska przedsiębiorców, jak i gremia bankowe, zarzucając mu m.in. dostęp do danych dotyczących prowadzenia przedsiębiorstw oraz danych dotyczących osób prywatnych. Dlatego też właściwe podmioty mogą odetchnąć z ulgą, iż się z tego wycofano. Przy ogromie danych, jakie byłyby przesyłane każdego dnia do Szefa KAS-u trudno przyjąć, że wszystko byłyby dokładnie weryfikowane.

 

Należy przy tym pamiętać, że obowiązek przesyłania plików JPK_WB ciąży na największych firmach na żądanie fiskusa, a na pozostałych przedsiębiorstwach będzie ciążył od lipca przyszłego roku.

0 komentarzy

Wykreślenie hipoteki przymusowej po przedawnieniu zobowiązania podatkowego – sukces Kancelarii

Monika Wolska-Bryńska

Postępowanie egzekucyjne Przedawnienie zobowiązań podatkowych

Mamy przyjemność poinformować o sukcesie, jaki Kancelaria Mariański Group osiągnęła w sprawie wykreślenia hipoteki przymusowej po przedawnieniu zobowiązania podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku podzielił naszą argumentację, uznając że nie jest możliwa egzekucja przedawnionego zobowiązania uprzednio zabezpieczonego hipoteką przymusową.

 

Przedmiotowa sprawa dotyczyła zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, które naszym zdaniem uległo przedawnieniu za sprawą tzw. wtórnej niekonstytucyjności art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej. Jak już pisaliśmy na łamach naszego bloga, Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 8 października 2013 roku (sygn. akt: SK 40/12) orzekł o niekonstytucyjności przepisów Ordynacji podatkowej, które dotyczyły braku przedawnienia zobowiązań podatkowych zabezpieczonych hipoteką przymusową. Orzeczenie to co prawda w swojej sentencji zawierało odniesienie do przepisu obowiązującego do 1 stycznia 2003 roku (art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej), jednak ustawodawca przeniósł treść tego przepisu do aktualnie obowiązującego art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej (rozszerzając go nawet o zastaw). Kwestię tę zauważył także TK, stwierdzając, że przepis ten również w aktualnym brzmieniu powinien zostać znowelizowany.

czytaj dalej

0 komentarzy

Umowa użyczenia dla najbliższych wolna od PIT-u

Monika Wolska-Bryńska

Interpretacje indywidualne

W ostatnim czasie Dyrektor Krajowej informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną dotyczącą opodatkowania umowy użyczenia na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych (Sygnatura 0111-KDIB2-2.4011.131.2017.2.IN Data 27 lipca 2017 r.) .

 

Wnioskodawca przedstawił stan przyszły, według którego zawrze z rodzicami umowę użyczenia gruntu na czas nieokreślony, nieodpłatnie, na którym planuje wybudować dom jednorodzinny. Wszystkie ciężary, koszty utrzymania i eksploatacji miał ponosić wnioskodawca, zarówno na etapie budowania domu, jak i już później, gdy miał w nim mieszkać. Wniosek zawierał pytania: 1) czy powstanie obowiązek zapłacenia podatku dochodowego po którejś ze stron? 2) czy można mówić o powstaniu nieodpłatnego świadczenia na rzecz rodziców w rozumieniu art. 11 ustawy PIT? 3) czy fakt zawarcia umowy użyczenia trzeba zgłaszać organowi podatkowemu?

 

W pierwszej kwestii, Dyrektor KIS-u przychylił się do stanowiska przedstawionego przez wnioskodawcę, że przychód osiągnięty przez wnioskodawcę, wynikający z zawartej z rodzicami umowy użyczenia gruntu będzie zwolniony z opodatkowania PIT-em. Organ doszedł do takich wniosków analizując przepisy Kodeksu Cywilnego dotyczące umowy użyczenia, jak również to, że wstępni zaliczają się do I grupy podatkowej (na mocy ustawy o podatku od spadków i darowizn), a zatem wartość omawianego świadczenia podlega zwolnieniu z opodatkowania na gruncie PIT-u.

 

W aspekcie kolejnej kwestii, Organ słusznie wskazał, iż brak jest legalnej definicji „nieodpłatnego świadczenia” w ustawie o PIT, co ustalono  – w orzecznictwie – jako wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Z kolei, na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o PIT możliwie jest zwolnienie z konieczności uiszczenia podatku dochodowego, gdy spełnione są wszystkie przesłanki określone w danym przepisie. Zdaniem wnioskodawcy, do czego przychylił się organ, spełnia te warunki pkt 125 (wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, z zastrzeżeniem ust. 20), w skutek czego nie powstanie obowiązek podatkowy.

 

Ponadto, potwierdzono, że nie ma obowiązku zgłaszania faktu zawarcia umowy użyczenia do organu, ponieważ ten rodzaj umowy nie jest wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako czynność prawna wymagająca dla swojej ważności  złożenia określonych oświadczeń naczelnikowi urzędu skarbowego. Nie ma to także wpływu na możliwość uzyskania zwolnienia z wartości świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń (art. 21 ust. 1 pkt 125).

 

0 komentarzy

Podatniku strzeż się nierzetelnych faktur cz. 3 (przestępstwo fałszu intelektualnego oraz najcięższa postać odpowiedzialności karnej związanej z nierzetelnymi fakturami)

Dawid Tomaszewski

Postępowanie karne Postępowanie karno-skarbowe

Wpis ten jest ostatnim z całego cyklu opisującego nowe zasady odpowiedzialności karnej i karnej skarbowej, które nastąpiły na skutek nowelizacji Kodeksu Karnego w tym zakresie. Z wpisu tego dowiesz się jak ustawodawca zdecydował się uregulować przestępstwo fałszu intelektualnego (art. 271a KK) oraz dla jakich czynów zdecydowano się na zaostrzenie sankcji karnych przewidując nawet karę 25 lat pozbawienia wolności.

 

Poświadczenie nieprawdy – art. 271a KK

Ustawodawca w art. 271a KK stypizował przestępstwo związane z tzw. fałszem intelektualnym. W największym uproszczeniu wiąże się to z poświadczeniem nieprawdy w autentycznej fakturze.

 

Elementy strony przedmiotowej czynu zabronionego tego przestępstwa kształtują się następująco:

 

  • wystawienie faktury lub faktur
  • poświadczenie nieprawdy co do okoliczności faktycznych mogących mieć znaczenie dla określenia wysokości należności publicznoprawnej lub jej zwrotu albo zwrotu innej należności o charakterze podatkowym
  • wartość kwot należności ogółem jest znaczna (200 000 zł)
  • używanie nierzetelnej faktury lub faktur

 

W opozycji do art. 270a § 1 KK, art. 271a KK wymaga, aby faktura (kwota należności ogółem) opiewała na znaczną wartość.

 

Typ podstawowy tego przestępstwa uregulowany został przez ustawodawcę w § 1 art. 271a KK i jest on zagrożony karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

 

Z kolei w myśl przepisu art. 271a § 2 KK, legislator nie zapomniał także i w tym przypadku o typie kwalifikowanym tego przestępstwa. Znamiona, które pozwalają sklasyfikować czyn w formie kwalifikowanej są tożsame z tymi, które ustawodawca przewidział w art. 270a § 2 KK, a więc:

  • wartość faktury lub łączna wartość wynikająca z faktur jest większa niż pięciokrotność kwoty określającej mienie wielkiej wartości (5 000 000 zł);
  • sprawca z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu.

W przypadku, gdy czyn będzie spełniał znamiona, które pozwalają zaklasyfikować go do typu kwalifikowanego, sprawca będzie podlegał karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3. Zatem, w takim przypadku mamy do czynienia już nie z występkiem, a ze zbrodnią.

W § 3 art. 271a KK został przewidziany typ uprzywilejowany przestępstwa fałszu intelektualnego, który dla możliwości swego zaistnienia wymaga wypadku mniejszej wagi. Przy takiej kwalifikacji prawnej czynu sprawca podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

 

Kara 25 lat pozbawienia wolności za nierzetelne faktury – art. 277a KK

 

Najdalej zakrojona odpowiedzialność karna związana z nierzetelnymi fakturami została przewidziana w art. 277a KK.

 

Elementy strony przedmiotowej czynu zabronionego w typie podstawowym (art. 277a § 1 KK) kształtują się następująco:

  • dopuszczenie się przestępstwa z art. 270a § 1 KK albo art. 271a § 1 KK
  • wartość kwot należności ogółem jest większa niż dziesięciokrotność kwoty określającej mienie wielkiej wartości (10 000 000 zł)

Ustawodawca obok typu podstawowego przestępstwa z art. 277a KK, stanowiącego zbrodnię i zagrożonego karą nawet 25 lat pozbawienia wolności, przewidział również typ uprzywilejowany. Jednakże możliwość zastosowania art. 277a § 2 KK ustawodawca uzależnił od zajścia wypadku mniejszej wagi. W takim przypadku sprawca zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 5.

 

Wypadek mniejszej wagi

Jak wskazuje się w doktrynie, okolicznością pozwalającą na przyjęcie wypadku mniejszej wagi może być niska wartość należności wskazanych w fakturze, czy niewielki stopień (realnego) zagrożenia dla interesów finansowych państwa. Jak słusznie zostało zauważone już w uzasadnieniu projektowanych zmian:

„Zastosowanie kwalifikacji związanej z wypadkiem mniejszej wagi może nastąpić niezależnie od kwoty wyszczególnionej na fakturze, bowiem możliwe są do przewidzenia również sytuacje, w których wystawienie faktury nawet na wielomilionowe kwoty nie wywoła istotnych negatywnych skutków”.

 

Wątpliwości co do konstytucyjności regulacji

W doktrynie można znaleźć opinie co do braku zgodności opisanych zmian legislacyjnych z Konstytucją RP. Ustawodawca uzasadniając tak wysokie zagrożenie karne w projekcie ustawy, wskazał, iż: „uzasadnione jest przyjęcie, że działalność polegająca na wyłudzeniu podatku VAT, ze względu na jej rozmiary, mogące wręcz zagrażać – z uwagi na dynamikę wzrostu uszczupleń – stabilności budżetu państwa, sytuują te czyny w jednym rzędzie z najpoważniejszymi przestępstwami przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej”. Grono specjalistów od prawa karnego oraz prawa konstytucyjnego wskazuje jednak, że takie stwierdzenie nie uzasadnia aż tak wysokich sankcji karnych. Mogą one pozostawać,  bowiem w sprzeczności z zasadą proporcjonalności, wyrażoną w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.

Natomiast, zasada proporcjonalności – nakazuje ustawodawcy użycie jedynie takich środków, które są niezbędne dla osiągnięcia konkretnego celu. W prawie karnym wiąże się to nierozerwalnie z surowością sankcji karnych za konkretne przewinienia.

 

Reasumując, nowe typy przestępstw oraz zaostrzona odpowiedzialność karna, mogą skutkować wzmożonymi działaniami organów w tym kierunków, co w przypadku tzw. aktywności karuzelowej, może w efekcie oddziaływać również na tzw. nieświadomych uczestników takich procederów. W związku z powyższy, warto pamiętać, iż w takich przypadkach pomoc profesjonalnego pełnomocnika może okazać się nieodzowna, a im etap jest wcześniejszy, tym wsparcie takie może być bardziej adekwatne do sytuacji.

0 komentarzy

Podatniku strzeż się nierzetelnych faktur cz. 2 (ogólne informacje o odpowiedzialności karnej oraz przestępstwo fałszu materialnego)

Dawid Tomaszewski

Postępowanie karne

Kontynuując ostatnio opisywaną problematykę odpowiedzialności za wystawienie lub posługiwanie się nierzetelnymi fakturami, w tym wpisie przedstawiona zostanie kwestia odpowiedzialności karnej z tego tytułu, która po 1 marca 2017 r. została w sposób znaczny zaostrzona przez ustawodawcę.

 

Przesłanki odpowiedzialności karnej

Na wstępie należy przedstawić po krótce przesłanki odpowiedzialności karnej, tj. warunków, które muszą być spełnione aby możliwa była odpowiedzialność karna.

Tak więc, za doktryną prawa karnego należy wyróżnić następujące przesłanki, których łączne wystąpienie powoduje dopiero możliwość zaistnienia odpowiedzialności karnej:

  • czyn (zarówno działanie jak i zaniechanie)
  • czyn musi być objęty formalnie zakazem karnym, czyli wyczerpuje znamiona czynu zabronionego
  • czyn ma być społecznie szkodliwy – KK art. 115 § 2
  • czyn musi być zawiniony
  • osoba fizyczna musi być poczytalna i pełnoletnia

 

Jak więc łatwo zauważyć, brak jakiegokolwiek z tych elementów wyłącza możliwość przypisania podmiotowi odpowiedzialności karnej.

 

Okoliczności wyłączające odpowiedzialność karną

Okoliczności te można podzielić na następujące grupy:

  1. okoliczności wyłączające bezprawność czynu,
  2. okoliczności wyłączające winę,
  3. okoliczności wyłączające społeczną szkodliwość czynu.

 

Nowe przestępstwa dotyczące nierzetelnych faktur

Ustawodawca mając na uwadze dobro obrotu gospodarczego i finansów państwa doszedł do wniosku, że aktualnie obowiązujące przepisy prawa karnego skarbowego są niewystarczające i nie spełniają swoich funkcji. Nie tylko zdecydował się na zaostrzenie odpowiedzialności karnej skarbowej (co zostało opisane w poprzednim wpisie), ale przede wszystkim stypizował nowe rodzaje przestępstw związanych z wystawianiem i posługiwaniem się nierzetelnymi fakturami.

 

Podrobienie lub przerobienie faktury – art. 270a KK

Przestępstwo określone w tym przepisie dotyczy fałszu materialnego i polega na przerobieniu lub podrobieniu faktury (nie ma zatem znaczenia, czy jej treść odpowiada prawdzie).

W typie podstawowym wynikającym z art. 270a § 1 KK przestępstwo to zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

 

Elementy strony przedmiotowej czynu zabronionego czyli te, które są w ustawie opisane jako zabronione, np. sposób działania, skutki tego działania, kształtują się następująco:

 

  • podrobienie lub przerobienie faktury;
  • użycie za autentyczną faktury (cel);
  • okoliczności faktyczne mogą mieć znaczenie dla określenia wysokości należności publicznoprawnej lub jej zwrotu albo zwrotu innej należności o charakterze podatkowym;
  • używanie takiej faktury jako autentycznej przez kontrahenta.

 

Co warte podkreślenia art. 270a KK nie uzależnia penalizacji od kwoty wykazanej na podrobionej (przerobionej) fakturze.

 

Ustawodawca, ponadto przewidział typ kwalifikowany tego przestępstwa (§ 2), który jest w myśl przepisów Kodeksu Karnego zbrodnią zagrożoną karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.

Znamiona, które pozwalają sklasyfikować czyn w formie kwalifikowanej to:

  • wartość faktury lub łączna wartość wynikająca z faktur – większa niż pięciokrotność kwoty określającej mienie wielkiej wartości (5 000 000 zł);
  • sprawca z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu.

 

Jednocześnie § 3 przewiduje typ uprzywilejowany, gdzie katalog kar to: grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2, a możliwość kwalifikacji prawnokarnej uzależniona jest od zaistnienia wypadku mniejszej wagi.

 

W kolejnym wpisach będziemy kontynuowali nasz cykl związany z odpowiedzialnością karną na gruncie nowych przepisów Kodeksu Karnego w zakresie nierzetelnych faktur.

0 komentarzy

Podatniku strzeż się nierzetelnych faktur

Dawid Tomaszewski

Postępowanie karne Postępowanie karno-skarbowe

Od 1 marca 2017 r. obok reformy administracji podatkowej i utworzenia skonsolidowanej Krajowej Administracji Skarbowej, ustawodawca zaostrzył sankcje karne i karne skarbowe grożące za wystawianie i posługiwanie się nierzetelnymi fakturami. Przy najcięższych rodzajowo przestępstwach sprawcom może grozić nawet 25 lat pozbawienia wolności.

 

 

Czym są puste i nierzetelne faktury

 

Bardzo przydatne dla zrozumienia różnicy pomiędzy nierzetelną a pustą fakturą, są wyroki sądów administracyjnych oraz orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt: I FSK 1227/14, dokonał następującego rozróżnienia rodzaju nierzetelności wystawionej faktury VAT:

  • czynność nią udokumentowana została dokonana ale nie przez wystawcę na tej fakturze uwidocznionego,
  • faktura może nie dokumentować czynności rzeczywiście dokonanej ze względu na jej przedmiot, tzn. może dokumentować nie taką dostawę towarów lub świadczenie usług jakie były przedmiotem rzeczywistej transakcji,
  • faktura może również być wystawiona w celu stwierdzenia transakcji w ogóle nie dokonanej i będzie to tzw. pusta faktura.

Takie rozróżnienie znajduje też potwierdzenie w wyrokach TSUE odnoszących się w szczególności do prawa do odliczenia podatku naliczonego, w których TSUE uznaje, w odniesieniu do tych dwóch pierwszych typów faktur, potrzebę badania świadomości podatnika co do tego, że transakcje te stanowią nadużycie (vide np. wyroki TSUE z 21 czerwca 2012 r. w sprawach połączonych C-80/11 i C-142/11 Mahagében kft oraz Péter Dávid).

 

Podsumowując:

  • Pusta faktura – faktura, która dokumentuje transakcje jaka w rzeczywistości w ogóle nie miała miejsca.
  • Nierzetelna faktura – nie dokumentuje rzeczywistego przebiegu transakcji, ponieważ np. dostawcą towaru nie jest podmiot który widnieje na fakturze.

 

Poprzednio obowiązujące sankcje podatkowe i karne skarbowe

 

Do 1 stycznia 2017 r. jedynymi sankcjami za wystawienie i posługiwanie się nierzetelnymi fakturami były:

  • w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej:
    • po stronie wystawcy nierzetelnej faktury – odpowiedzialność z art. 108 ustawy o VAT, sprowadzająca się do obowiązku zapłaty podatku VAT z wystawionej faktury;
    • po stronie posługującego się nierzetelną fakturąpozbawienie prawa
      do odliczenia podatku naliczonego
      , wynikającego z nierzetelnej faktury na podstawie art. 88 ustawy o VAT;
  • w przedmiocie odpowiedzialności karnej skarbowej zarówno po stronie wystawiającego nierzetelną fakturę, jak i posługującego się taką fakturą znajdował zastosowanie art. 62 §  2 KKS:

„Kto fakturę (…), wystawia w sposób nierzetelny albo takim dokumentem posługuje się, podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych”.

 

Obecnie obowiązujące przepisy karne skarbowe

 

Jak łatwo zauważyć do 1 stycznia 2017 r. sankcje karne skarbowe za wystawianie, czy posługiwanie się nierzetelnymi fakturami były dość znikome biorąc pod uwagę skalę procederu przestępczego z tym związanego. Zwrócił na to także uwagę ustawodawca, bo już od 1 stycznia 2017 r. wprowadził do art. 62 KKS zmiany, które prezentują się następująco:

 

„§  2. Kto fakturę lub rachunek wystawia w sposób nierzetelny albo takim dokumentem się posługuje, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od roku, albo obu tym karom łącznie.

§ 2a. Kto fakturę lub rachunek wystawia w sposób nierzetelny albo takim dokumentem się posługuje, a kwota podatku wynikająca z faktury albo suma kwot podatku wynikających z faktur jest małej wartości, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie.”

 

Podkreślenia wymaga fakt, iż wraz z dużo ostrzejszą penalizacją opisywanych zachowań na gruncie Kodeksu Karnego, także zasady odpowiedzialności karnej skarbowej uległy zaostrzeniu. Obecnie wystawienie lub posługiwanie się nierzetelną fakturą zagrożone jest karą grzywny do 720 stawek dziennych albo karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od roku, albo obu tym karom łącznie. Jest to typ podstawowy opisywanego przestępstwa. Warto jednocześnie zauważyć, że ustawodawca przewidział także typ uprzywilejowany, którego zaistnienie wiąże się ze spełnieniem przesłanki pozytywnej w postaci małej wartości kwoty podatku wynikającej z faktury lub sumy kwot podatku wynikających z faktur. W takim przypadku sprawcy będzie groziła kara grzywny do 720 stawek dziennych albo kara pozbawienia wolności, albo obie te kary łącznie.

 

Kumulacja odpowiedzialności

 

Należy mieć również na uwadze, iż obecnie obowiązujące przepisy nie wyłączają możliwości nakładania na jeden podmiot zarówno sankcji o charakterze podatkowym (opisanych wyżej), jak i sankcji karnych skarbowych. Pozostaje to również w zgodzie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 kwietnia 2015 r. (sygn. akt P 40/13). Trybunał wyrokiem tym przesądził, że art. 62 § 2 KKS w zakresie, w jakim dopuszcza odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe, polegające na wystawieniu faktury dokumentującej czynność niewykonaną, tej samej osoby fizycznej, która uprzednio, na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, została zobowiązana do zapłaty podatku w kwocie wykazanej na tej fakturze, jest zgody z Konstytucją RP.

 

W kolejnym wpisie przybliżymy Państwu jak przedstawia się odpowiedzialność karna po nowelizacji Kodeksu Karnego w zakresie wystawiania oraz posługiwania się nierzetelnymi fakturami.

0 komentarzy

Relacja ze szkolenia Mariański Group z 23 czerwca w Bełchatowie

Mikołaj Duda

Inne kontrola celno-skarbowa Kontrola podatkowa Kontrola VAT Postępowanie kontrolne

Dnia 23 czerwca przeprowadziliśmy szkolenie pt.: „Sytuacja podatnika w kontroli celno-skarbowej w świetle nowych rozwiązań wprowadzonych przez ustawę o KAS”. Szkolenie było przeprowadzone dla członków Regionalnej Izby Gospodarczej w Bełchatowie.

 

Zajęcia poprowadził Tomasz Szymański oraz Mikołaj Duda. W trakcie prezentacji mieliśmy okazję przedstawić od strony praktycznej nowe zasady kontroli i uprawnienia, z jakich mogą skorzystać przedsiębiorcy w związku ze wszczęciem kontroli.

 

IMG_20170623_100734

0 komentarzy

Urząd skarbowy nie zatrzyma zwrotu VAT, jeżeli nie wdroży odpowiedniej procedury

Mikołaj Duda

Czynności sprawdzające Kontrola podatkowa Kontrola VAT Orzecznictwo

18 maja bieżącego roku zapadł istotny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie zatrzymania zwrotu VAT. Zgodnie z przepisami ustawy o VAT, urząd skarbowy może przedłużyć termin zwrotu podatku VAT, jeżeli najpierw zamierza sprawdzić jego zasadność. Naczelny Sąd Administracyjny uznał w ww. wyroku, że weryfikacja zagranicznego kontrahenta w ramach czynności sprawdzających nie uzasadnia przedłużenia terminu zwrotu VAT (sygn. I FSK 201/17).

 

W sprawie której dotyczył wyrok fiskus po otrzymaniu od podatnika dokumentów związanych z rozliczeniem faktur, wystąpił o wysłanie do austriackiej administracji podatkowej wniosków SCAC dotyczących spółki z siedzibą w Austrii w celu zbadania transakcji. Urząd skarbowy nie wszczął przy tym żadnej procedury – ani kontroli podatkowej, ani postępowania podatkowego.

 

W efekcie rozważań sąd w ww. wyroku stanął na stanowisku, że kontrola tzw. „krzyżowa” dopuszczalna jest tylko w ramach prowadzonego wobec podatnika postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, ale nie poza nimi. Nie ma więc podstaw prawnych w ramach jedynie czynności sprawdzających określonych w dziale V Ordynacji podatkowej, bez wszczęcia postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, do żądania od kontrahentów podatnika dokumentów w celu sprawdzenia zasadności zwrotu podatku VAT.

 

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego daje podatnikom silny oręż w walce z nieuzasadnionym przetrzymywaniem podatku VAT przez fiskusa. Warto kontrolować, czy działania urzędu skarbowego mieszczą się w zakresie uprawnień przyznanych im przez przepisy ustaw podatkowych. Może się okazać, że urzędnicy nieprawidłowo wstrzymują zwrot VAT.

0 komentarzy
Strona 1 z 1712345...10...Ostatnia »