Najczęściej czytane

Czy aktualizacja VAT-R z przekroczeniem terminu pozbawia podatnika prawa do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego?

Katarzyna Rogowska

Interpretacje indywidualne Materialne prawo podatkowe

Podatnik z uwagi na fakt, iż wartość sprzedaży w ramach wykonywanej przez niego działalności gospodarczej nie przekroczyła ustawowego progu 150 000 zł, korzystał z przysługującego mu zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług (art. 113 ustawy o VAT). Po pewnym czasie okazało się, że podatnik w proporcji do okresu prowadzonej działalności, przekroczył nieznacznie wskazany powyżej limit kwotowy, uzależniający zakwalifikowanie go do kategorii tzw. „drobnych przedsiębiorców”. W następstwie powyższego zdarzenia podatnik utracił prawo do zwolnienia i stał się czynnym podatnikiem VAT. Powyższa zmiana statusu podatkowego spowodowała po jego stronie obowiązek składania deklaracji podatkowych oraz regulowania zobowiązań w zadeklarowanej w poszczególnych okresach rozliczeniowych wysokości.

 

Jednocześnie podatnik w trakcie wykonywania czynności opodatkowanych, kolejny raz nie przekroczył zakreślonego w ustawie limitu i tym samym spełnił warunek pozwalający na ponowne skorzystanie ze zwolnienia podmiotowego. Przy czym podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku, może nie wcześniej  niż po upływie roku, licząc od końca roku , w którym utracił prawo do takiego zwolnienia, ponownie z niego skorzystać (art. 113 ust. 11 ustawy o VAT). Zmiana statusu podatkowego wiąże się każdorazowo z obowiązkiem dokonania aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R. W analizowanym przypadku podatnik dopełnij tej formalności dopiero po dłuższym upływie czasu.

 

Na tym tle powstał spór pomiędzy podatnikiem, a organem podatkowym, w kwestii tego, w jakim terminie powinien on powiadomić urząd skarbowy o zaistniałej zmianie, a także jak ewentualne przekroczenie takiego terminu wpłynie na jego prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego?

 

W zakresie przedstawionego stanu faktycznego Kancelaria Mariański Group wystąpiła w imieniu klienta z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Dyrektor Izby Skarbowej przychylił się do zaprezentowanej we wniosku argumentacji i wydał interpretację, w której uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe (nr 1061-IPTPP1.4512.190.2016.1.MG).

Rozwiązanie analizowanego problemu w pierwszej kolejności wymaga zwrócenia uwagi na fakt, iż przepis art. 113 ust. 11, dotyczący warunków, których spełnienie uprawnia do ponownego wyboru zwolnienia od podatku VAT nie określa terminu, w jakim podatnik jest zobligowany zawiadomić urząd o swoim zamiarze. W takiej sytuacji, będzie miała zastosowanie ogólna zasada aktualizowania danych rejestracyjnych, zgodnie z którą każda zmiana objęta zgłoszeniem rejestracyjnym powinna zostać zgłoszona w terminie 7 dni, licząc od dnia jej nastąpienia (w tym przypadku licząc od dnia dokonania wyboru zwolnienia). Przy czym jest to termin prawa materialnego i nie podlega on przywróceniu. W rozważanej sprawie podatnik dokonał niniejszego zawiadomienia ze znacznym przekroczeniem terminu.

 

Niemniej należy zaznaczyć, że po pierwsze wskazany powyżej przepis nie uzależnia prawa do wyboru zwolnienia od terminu zawiadomienia organu podatkowego, co jest równoznaczne z tym, że sam fakt złożenia w tym zakresie aktualizacji formularza VAT-R po upływie terminu, nie pozbawia podatnika prawa do skorzystania z przysługującego mu zwolnienia podmiotowego. Po drugie okolicznością mającą zasadnicze znaczenie jest to, że od momentu, w którym podatnik chce ponownie skorzystać ze zwolnienia zachowuje się jak podatnik zwolniony z VAT (zamiast faktur wystawia rachunki, nie pobiera podatku od kwoty sprzedaży, nie składa deklaracji).

 

Reasumując, wszystkie wskazane powyżej okoliczności zadecydowały o tym, że pomimo, iż podatnik zgłosił aktualizację  zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R po upływie określonego w przepisach ustawy terminie, to nie pozbawiło go to prawa do wyboru zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług.

 

W tym miejscu warto podkreślić, że podatnik w celu należytej ochrony swoich interesów, w razie powzięcia wątpliwości w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego powinien korzystać z możliwości występowania z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. Biorąc pod uwagę, że organ jest związany opisanym we wniosku stanem faktycznym, a także uwzględniając, że dokonuje on oceny stanowiska prawnego sformułowanego przez wnioskodawcę, to przedmiotowy wniosek, aby spełniał swoją rolę, musi zostać prawidłowo sporządzony zarówno od strony merytorycznej, jak i formalnej. Nieodzowna w tym zakresie będzie z pewnością pomoc profesjonalnego pełnomocnika, którego udział zwiększa szanse na uzyskanie oczekiwanego rozstrzygnięcia.

0 komentarzy

Czy podatnik może zgłaszać wnioski dowodowe i czy powinien z tego prawa skorzystać?

Kacper Sołoniewicz

Kontrola podatkowa Kontrola skarbowa Koszty uzyskania przychodów Prawa i obowiązki kontrolowanego

bookkeeping-615384_1280Organy podatkowe mają obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań, aby dokładnie wyjaśnić stan faktyczny sprawy. Do zakresu tych działań należy przede wszystkim zbieranie dowodów np. przesłuchiwanie świadków, przeprowadzanie kontroli krzyżowych u kontrahentów podatnika, dokonywanie oględzin itp. Wszystkie te czynności organ powinien podejmować z urzędu, czyli bez składania wniosków w tym zakresie przez podatnika.

 

W praktyce nie zawsze jednak kontrolujący dołożą należytej staranności i uzyskując dowód dla podatnika niekorzystny zaprzestają prowadzenia dalszego postępowania dowodowego i wyjaśniania sprawy.

 

W jednej ze spraw organ podatkowy zakwestionował możliwość zaliczenia przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie towaru udokumentowanych fakturami wystawionymi przez osobę fizyczną, która prowadziła niezarejestrowaną działalność gospodarczą. Organ podatkowy po dokonaniu negatywnej weryfikacji wystawcy faktury w ewidencji podatników stwierdził, że są to faktury wystawione są przez podmiot nieistniejący i nie mogą stanowić dowodu pozwalającego na zaliczenie wydatku na zakup towaru do kosztów uzyskania przychodu. Następnie organ odstąpił od prowadzenia dalszego postępowania dowodowego np. wezwania kontrahenta jako świadka.

 

Podatnik pozostawał bierny w toku postępowania dowodowego i nie zgłosił wniosków o przesłuchanie kontrahentów.

 

Kiedy sprawa trafiła do sądu, ten uznał, że informacja z ewidencji podatników wskazująca na to, że kontrahenci nie prowadzili zarejestrowanej działalności gospodarczej jest wystarczająca aby uznać, że faktury wystawione przez te podmioty nie stanowią dowodu na poniesienie wydatków, które mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

 

Opisana powyżej sprawa mogłaby potoczyć się po myśli podatnika, gdyby wykazał większą aktywność w toku postępowania podatkowego i skorzystał z prawa do zgłaszania wniosków dowodowych.

czytaj dalej

0 komentarzy

Kolejny sukces Kancelarii – podatnik obroniony przed bezprawnym stosowaniem przez organy podatkowe sankcji z art. 108

Michał Sroczyński

Kontrola VAT Orzecznictwo Postępowanie sądowo-administracyjne

Organ podatkowy wydał wobec podatnika decyzję określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy i orzekającą o obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ustawy o VAT.

W ocenie organu usługi świadczone przez podatnika i opodatkowane stawką 23% były w rzeczywistości zwolnione od podatku. Wobec czego organ podatkowy zakwestionował podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z tymi usługami oraz orzekł o obowiązku zapłaty sankcyjnego podatku z art. 108 w kwocie ponad 300.000 zł w związku z wystawieniem faktur z podatkiem VAT w sytuacji gdy zdaniem organu usługi te były zwolnione.

Kancelaria podnosiła zarzut, że co do opodatkowania tego rodzaju usług istniał w dacie wystawiania faktur oraz istnieje nadal spór co do tego, czy są one zwolnione z VAT czy opodatkowane stawką 23%. Podatnik nie chcą narażać się na negatywne konsekwencje w przypadku niesłusznego zastosowania zwolnienia zastosował zasadę in dubio pro fisco i zapłacił podatek w zależności od przyjętej interpretacji przepisów w wysokości prawidłowej lub wyższej. W tej sytuacji karanie podatnika sankcją z art. 108 ustawy o VAT godziło nie tylko w konstytucyjną zasadę demokratycznego państwa prawnego ale również w cel jakiemu służy przepis art. 108 ustawy o VAT (art. 203 dyrektywy)

 

czytaj dalej

0 komentarzy

Organy podatkowe i sądy administracyjne nadal wymagają weryfikacji kontrahentów

Michał Sroczyński

Kontrola podatkowa Kontrola VAT Orzecznictwo Postępowanie kontrolne Postępowanie podatkowe Postępowanie sądowo-administracyjne

Polskie organy podatkowe i organy kontroli skarbowej stworzyły w praktyce wymóg dochowania przez podatników bliżej nieokreślonej należytej staranności, którego niespełnienie ich zdaniem pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego. Żadne przepisy dyrektywy ani polskich ustaw podatkowych nie wprowadzają takiego warunku ani nie definiują pojęcia należytej staranności.

 

Mimo, że działanie to pozbawione było podstawy prawnej spotkało się z aprobatą sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny kilkukrotnie zadawał Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne w zakresie warunków jakie należy spełnić by podatnik mógł odliczyć podatek naliczony.

 

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie Marcin Jagiełło przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi C-33/13 stwierdził: „Szóstą dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienioną dyrektywą Rady 2001/115/WE z dnia 20 grudnia 2001 r., należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się ona temu, aby podatnikowi odmówiono prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego z tytułu towarów otrzymanych przez niego, na tej podstawie, iż biorąc pod uwagę przestępstwa lub nieprawidłowości, jakich dopuścił się wystawca faktury dotyczącej tej dostawy, uznaje się, że nie została ona rzeczywiście dokonana przez rzeczonego wystawcę, chyba że zostanie wykazane na podstawie obiektywnych przesłanek – bez wymagania od podatnika podejmowania czynności sprawdzających, które nie są jego zadaniem – iż podatnik ten wiedział lub powinien był wiedzieć, że wskazana dostawa wiąże się z przestępstwem w dziedzinie podatku od wartości dodanej, co ustalić powinien sąd odsyłający”.

 

Postanowienie, jednoznacznie wskazywało na to, że aby pozbawić podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego to organ musi ustalić, że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, że wskazana dostawa wiąże się z przestępstwem. Praktyka zarówno organów jak i sądów nie uległa jednak zmianie.

 

Skutkowało to kolejnym pytaniem prejudycjalnym skierowanym do TSUE. Wyrokiem z dnia 22 października 2015 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej  w sprawie C‑277/14 PPUH Stehcemp sp.j. Florian Stefanek, Janina Stefanek, Jarosław Stefanek przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, orzekł, że:

 

czytaj dalej

0 komentarzy

Jednolity Plik Kontrolny – czy Ministerstwu Finansów udało się rozwiać wątpliwości podatników?

Katarzyna Rogowska

Czynności sprawdzające Kontrola podatkowa Zmiany w przepisach podatkowych

W pierwszej odsłonie bloga poświęconej tematyce Jednolitego Pliku Kontrolnego (JPK) (http://kontrolapodatkowa.pl/2016/02/04/jednolity-plik-kontrolny-skuteczne-narzedzie-w-rekach-fiskusa-do-prowadzenia-kontroli-przedsiebiorcy/ zasygnalizowano problemy, jakie mogą napotkać przedsiębiorcy w zakresie przesyłania danych z ksiąg rachunkowych oraz dokumentów księgowych w tak ustalonym formacie elektronicznym. Oczywiście tego typu trudności odnoszą się przede wszystkim do tych podmiotów, dla których powyższy obowiązek zaistnieje już z dniem 1 lipca 2016 r.

 

Na początku trzeba podkreślić, iż ostateczna wersja struktury JPK została opublikowana przez Ministerstwo Finansów dopiero w marcu br. Jednocześnie na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej MF zamieszczono odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania w ramach przeprowadzonych konsultacji publicznych, w kontekście wdrażania przedmiotowego modelu generowania danych księgowych, które niestety w dalszym ciągu w wielu miejscach pozostawiają spore wątpliwości.

 

Jak czytamy w wyjaśnieniach udzielonych przez Ministerstwo Finansów – „zakres danych powinien odpowiadać zakresowi czynności sprawdzających lub kontroli. Pobierane powinny być dane wyłącznie niezbędne do realizacji celu kontroli”. Niemniej powstaje wątpliwość, jak ma zachować się podatnik, gdy organ wystąpi z żądaniem przekazania danych, które w ogóle nie są przez niego gromadzone, czy też ich raportowanie odbywa się w inny sposób, niż zakłada struktura logiczna JPK. Otóż z dostarczonej odpowiedzi wynika jedynie, że dane z ksiąg rachunkowych mają obejmować zarówno informacje zawarte na kontach księgi głównej, jak i na kontach ksiąg pomocniczych, przy czym w sytuacji, kiedy „realizacja celu kontroli będzie wymagała danych szczegółowych niedostępnych na poziomie księgi głównej, sprawdzenie to początkowo będzie odbywało się poza strukturą JPK”. Jednocześnie w zakresie pochodzenia danych dodano również, że nie chodzi tylko o dane, które wywodzą się z systemów źródłowych, ale dane te mogą być także generowane z tzw. Hurtowni Danych lub innych zewnętrznych narzędzi, które gromadzą dane źródłowe.

 

Co do zasady podatnik nie będzie zobowiązany do przekazywania danych za okresy przeszłe tzn. sprzed 1 lipca 2016 r. Przy czym resort finansów dodatkowo podnosi, że „Możliwe będzie również żądanie dostarczenia danych dotyczących dowodów (faktur), co do których zaistniał już obowiązek ich wystawienia”. Powyższa odpowiedź nie jest wystarczająco precyzyjna, ponieważ z jednej strony podatnik udostępni fiskusowi dane dotyczące już rozliczonych okresów (za jakie złożono deklaracje podatkowe), ale jeżeli decydującym kryterium ma być zaistnienie obowiązku wystawienia faktury, to tym samym w ramach JPK będą mogły być również generowane dane obejmujące jeszcze niezamknięte okresy rozliczeniowe (przed ujęciem w deklaracji podatkowej).

 

Ponadto, jeżeli do ewidencji zdarzeń w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystywane są różne systemy informatyczne, to zgodnie z wyjaśnieniami podatnik z każdego z nich na żądanie organu będzie musiał wygenerować dane zgodne ze strukturą logiczną JPK.

 

Podatnik będzie ponosił odpowiedzialność za prawidłowe raportowanie danych w formacie JPK, co oznacza spełnienie przez taki plik zarówno odpowiednich wymagań technicznych, jak również zagwarantowanie, że zawarte w nim dane są poprawne z merytorycznego punktu widzenia. W tym celu racjonalnym byłoby stworzenie przedsiębiorcom możliwości przesłania wersji testowej takiego pliku, tak aby mieli szansę zweryfikować, czy wygenerowany plik czyni zadość wszelkim przewidzianym przez fiskusa wymogom. Co prawda Ministerstwo Finansów w swoich wyjaśnieniach zapewnia, że „Przekazanie danych będzie poprzedzone testami prawidłowości struktury pliku i poprawności zawartych w nim danych. W przypadku błędnych danych zostaną wskazane konkretne pozycje, w tym również te, które były obowiązkowe, a nie zostały wypełnione”.

Jednocześnie podatnik będzie miał prawo do złożenia korekty JPK, przy czym w takim wypadku konieczne będzie przesłanie poprawionego pliku w całości, a nie jedynie w zakresie różnic pomiędzy korygowanymi pozycjami. czytaj dalej

1 komentarz

Czy urząd skarbowy może żądać od lekarzy ujawnienia danych pacjentów? NSA rozstrzygnął wątpliwości.

Kacper Sołoniewicz

Kontrola podatkowa Kontrola skarbowa

lekarzOrgany kontroli skarbowej nie są uprawnione do tego, by żądać od lekarzy danych wynikających z dokumentacji medycznej, w tym wchodzących w jej skład danych identyfikujących pacjentów – stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4.03.2016 r., sygn. II FSK 1452/14.

 

W sprawie rozpoznanej przez NSA Urząd Kontroli Skarbowej w toku prowadzonego postępowania wzywał kontrolowanego lekarza do przedstawienia danych osób, na rzecz których świadczył on usługi medyczne w ramach prowadzonej działalności i z tego tytułu uzyskał przychody nieudokumentowane rachunkami. Skarżący konsekwentnie odmawiał przekazania tych informacji twierdząc, że zawarte są w dokumentacji medycznej, która w całości stanowi tajemnicę lekarską. Organ wzywając do przekazania danych pozwalających na zidentyfikowanie podmiotów dokonujących wpłat na rzecz skarżącego w związku z prowadzoną przez niego działalnością informował, że przedmiotem żądania nie były dane medyczne objęte tajemnicą lekarską, tj. zawierające informacje na temat wykonanych zabiegów czy zakresu udzielonych świadczeń/porad medycznych, a jedynie dane osobowe i adresowe osób dokonujących wpłat na jego rzecz. W konsekwencji organ nałożył na skarżącego karę porządkową w wysokości 2.000 zł.

 

Lekarz, kwestionując zasadność nałożenia kary, złożył skargę do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał jednak rację urzędnikom. W ocenie WSA dane pacjentów obejmujące imię i nazwisko oraz adres nie są objęte tajemnicą medyczną, ponieważ nie są to dane medyczne.

 

Wyrok został zaskarżony przez lekarza. W sprawie interweniował również Rzecznik Praw Obywatelskich, który wniósł skargę kasacyjną do NSA.

czytaj dalej

0 komentarzy

Podatnik może zaliczyć nadpłatę powstałą w podatku od nieruchomości na poczet innych zobowiązań podatkowych

Monika Wolska-Bryńska

Interpretacje indywidualne nadpłata Orzecznictwo

Zgodnie z Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2016 roku (sygnatura akt: II FSK 79/16) – nadpłata powstała w podatku od nieruchomości może być zarachowana również na poczet zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych (CIT), podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT), podatku od towarów i usług (VAT) czy podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC).

 

W rzeczonej sprawie spółka z branży węglowej wystąpiła o interpretację indywidualną. Miała ona nadpłatę w podatku od nieruchomości i chciała uzyskać potwierdzenie, że taką nadpłatę można zaliczyć na  poczet innych zobowiązań podatkowych. Swoją argumentację podatnik oparł na art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej, z którego wynikają dwie przesłanki zaliczenia nadpłaty na poczet innego zobowiązania podatkowego, mianowicie obiektywne istnienie nadpłaty oraz powstanie zaległości podatkowej wraz z odsetkami, bieżącego zobowiązania podatkowego lub potencjalne powstanie zobowiązania podatkowego (tj. przyszłe zobowiązanie podatkowe).

 

Organ podatkowy częściowo zgodził się z tym stanowiskiem, jednak tylko w takich przypadkach, gdy dysponentem nadpłaty i należności, na jaką ma być zarachowana, jest organ podatkowy z tego samego sektora finansów. Zdaniem urzędników, zaliczenie nadpłaty przy braku tożsamości beneficjenta podatku powodowałoby konieczność dokonywania wzajemnych rozliczeń pomiędzy różnymi organami. Obecnie nie ma przepisów, które regulowałyby takie sytuacji, w związku z czym zdaniem organu niedopuszczalne jest rozliczanie nadpłaty z tytułu podatku stanowiącego dochód samorządu na poczet danin stanowiących dochód budżetu państwa.

 

Tego samego zdania był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w wyroku z dnia 21 września 2015 r. (sygnatura akt: I SA/GI 536/15) podzielił argumentację organu.

 

Pogląd odmienny wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w omawianym wyroku.

 

W tym miejscu trzeba nadmienić, iż zgodnie z brzmieniem wspomnianego art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę (…) a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba, że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Kluczowe znaczenie dla tego przepisu ma pojęcie nadpłaty. Są to środki stanowiące własność podatnika, pozostające w dyspozycji organu podatkowego. W przedmiocie możliwości zwrotu bądź też zaliczenia nadpłaty na poczet innego zobowiązania podatkowego organ podatkowy w pierwszej kolejności bada, czy podatnik nie ma żadnych zaległości podatkowych. Jeśli takowe istnieją, ma on obowiązek zaliczyć nadpłatę na ich poczet. Jeśli jednak podatnik nie ma zaległości podatkowych, a nadpłata jest bezsporna, organ podatkowy musi ją zwrócić podatnikowi z urzędu, chyba że ten złoży wniosek o zaliczenie jej na poczet przyszłych podatków. Z treści komentowanego artykułu nie wynika żadne ograniczenie w możliwości dokonania wyboru przez podatnika na poczet jakiego przyszłego zobowiązania nadpłata miałaby zostać zarachowana. Stanowisko takie ma również swoje poparcie w doktrynie, gdzie podnosi się, iż problemy w rozliczeniach i transferze środków nie mogą być przeszkodą w realizacji wniosku podatnika, bez względu na to o jaki podatek chodzi.

Reasumując, z orzeczeniem NSA należy się w pełni zgodzić, podzielając celowość zaproponowanego rozwiązania dla podatnika. W sytuacji, bowiem kiedy podatnik posiada nadpłatę, która nie może być zaliczona na istniejące zaległości podatkowe, staje się on jej dysponentem. Żadna znana forma dokonywania wykładni nie pozwala na zinterpretowanie przepisu  art. 76 § 1 o.p. w taki sposób, aby można z niego wyprowadzić brak możliwości zaliczenia nadpłaty na poczet przyszłego podatku, którego beneficjentem jest inny organ. Takie działanie w prawdzie może w praktyce wywołać wiele problemów, jednak obecna treść przepisów nie zabrania takiego dysponowania nadpłatą.

0 komentarzy

„Jak przygotować się do kontroli podatkowej”: warsztaty dla przedsiębiorców z branży TSL – 14 kwietnia 2016 r.

Katarzyna Rogowska

Czynności sprawdzające Doradztwo podatkowe Kontrola podatkowa Kontrola VAT Materialne prawo podatkowe Pełnomocnik w postępowaniu podatkowym Postępowanie podatkowe Prawa i obowiązki kontrolowanego Zmiany w przepisach podatkowych

 

WP_20160414_009Zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią, wychodząc naprzeciw zainteresowaniu uczestników ostatniej konferencji zorganizowanej dla przedsiębiorców z branży TSL – w dniu 14 kwietnia 2016 r. w siedzibie kancelarii Mariański Group odbyły się warsztaty, które bardzo szczegółowo omawiały problematykę przygotowania do kontroli podatkowej. Ich celem było zwłaszcza zwrócenie uwagi na błędy, jakie najczęściej popełniają podatnicy w kontaktach z organami podatkowymi oraz jak należy postępować, aby ich uniknąć w przyszłości.

 

W roli prelegentów wystąpili eksperci z Departamentu Kontroli Podatkowych: radca prawny Monika Wolska-Bryńska, doradca podatkowy Michał Sroczyński, doradca podatkowy Katarzyna Rogowska oraz aplikant adwokacki Kacper Sołoniewicz.

Przedmiotowa tematyka okazuje się być bardzo aktualna, ponieważ branża transport i logistyka została umieszczona na liście tzw. branż wrażliwych w ramach Krajowego Planu Działania Administracji Podatkowej na rok 2016, co oznacza, że wobec podmiotów prowadzących działalność w tym obszarze częściej będą  wszczynane kontrole podatkowe – kwestia ta została omówiona na samym początku, stanowiąc wprowadzenie do dalszych bloków tematycznych.

 

Biorąc po uwagę, że czynności kontrolne organów identyfikują przede wszystkim naruszenia przepisów prawa materialnego, uczestnicy warsztatów mieli możliwość poszerzenia swojej wiedzy również w tym zakresie, zwrócono uwagę zwłaszcza na opodatkowanie usług transportowych w podatku VAT – w szczególności skupiono się na zagadnieniach związanych z miejscem świadczenia usług (w tym usług magazynowych), stosowaniem właściwych stawek podatku, a także skoncentrowano się na kwestiach dotyczących usług transportu, pośrednictwa i spedycji międzynarodowej oraz rozpatrywano problem momentu powstania obowiązku podatkowego i prawidłowego sposobu wystawiania faktur.

Jednocześnie uczestnicy mogli zapoznać się z zagadnieniami kluczowymi dla nich z punktu widzenia podatku dochodowego, a mianowicie z rozliczaniem podróży służbowych w kontekście zwolnień i zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów oraz jak należy rozliczać różnice kursowe. Pod koniec pierwszej części przedstawiono także istotne  kwestie dotyczące podatku od środków transportowych.

 

WP_20160414_003

W związku z praktycznym wymiarem warsztatów starano się również przybliżyć przedsiębiorcom, jakie błędy popełniają w rozliczeniach z fiskusem, szczegółowo omówiono materię tzw. nierzetelnych i pustych faktur oraz podkreślono, że nawet podatnik, który uczciwie wypełnia swoje obowiązki może nieświadomie stać się uczestnikiem karuzeli podatkowej i ponieść z tego tytułu negatywne konsekwencje. Tej części warsztatów towarzyszyła bardzo ożywiona dyskusja, jako że powyższa tematyka jest w chwili obecnej języczkiem uwagi kontrolujących. Ponadto nie mogło również zabraknąć komentarza do najnowszych zmian w przepisach o pełnomocnictwach, z uwzględnieniem zauważalnych na tym polu trudności, od momentu wejścia w życie przedmiotowej regulacji.

 

Niemniej zasadnicza część warsztatów była skoncentrowana wokół kontroli i postępowań podatkowych prowadzonych wobec przedsiębiorców z branży TSL. Celem było przygotowanie uczestników na to, czego mogą domagać się od nich organy podatkowe w trakcie prowadzonych czynności, a co już będzie stanowiło ich bezprawne działanie. Ponadto szeroko omówiono zasady gromadzenia materiału dowodowego, z uwzględnieniem aktywności, jaką powinien w tym względzie podejmować podatnik. Jednocześnie chciano uzmysłowić uczestnikom, że nie powinni pozostawać bierni, gdy organy przekraczają swoje uprawnienia, pokazano skuteczne narzędzia, jakich należy używać w takiej sytuacji, tak aby skutecznie bronić swoich praw.

 

Sami uczestnicy dzieląc się swoimi spostrzeżeniami w zakresie styczności z organami podatkowymi w ramach prowadzonej na co dzień działalności gospodarczej przyznali, że aby zminimalizować ryzyko negatywnego wpływu kontroli na bieżącą działalność, zarówno w wymiarze organizacyjnym, jak i finansowym, bardzo ważne jest korzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika.

 

Nie można zapominać, że podatnik wcale nie musi stać na z góry straconej pozycji i może być o krok przed kontrolującymi go organami. W tym celu warto pomyśleć o audycie podatkowym pod kątem ewentualnych kontroli podatkowych. Jest to narzędzie, którego zadaniem jest kompleksowe zbadanie prawidłowości rozliczeń podatkowych, tak aby zdiagnozować, ograniczyć i wyeliminować nieprawidłowości oraz związane z nimi potencjalne ryzyko podatkowe.

 

Zachęcamy Państwa do śledzenia aktualności na naszym blogu, także w kontekście nadchodzących wydarzeń organizowanych przez kancelarię Mariański Group. Staramy się, aby nasza oferta szkoleniowa odpowiadała potrzebom i zainteresowaniom naszych odbiorców. W związku z pojawiającymi się sugestiami, kolejnym tematem, który postaramy się Państwu przybliżyć na warsztatach, będą dochody ze źródeł nieujawnionych. O szczegółach będziemy informować na bieżąco, dlatego zapraszamy do odwiedzania naszego bloga i brania aktywnego udziału w zdobywaniu wiedzy z naszą pomocą.

0 komentarzy

Powracają postępowania w zakresie dochodów nieujawnionych, czyli skąd organy czerpią wiedzę na temat majątku podatnika?

Monika Wolska-Bryńska

Czynności sprawdzające Kontrola podatkowa Nieujawnione źródła dochodu Pełnomocnik w postępowaniu podatkowym

1Przyczynkiem do nowelizacji w zakresie przepisów dotyczących podstępowania w sprawie dochodów nieujawnionych były orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, w tym m.in. z 18 lipca 2013 r. (sygn. akt: SK 18/09). Zgodnie z wprowadzonymi zmianami organy podatkowe są uprawnione m.in. do dokonywania już w ramach czynności sprawdzających weryfikacji poniesionych przez podatnika wydatków i uzyskanych przychodów (dochodów), opodatkowanych lub nieopodatkowanych. Konsekwencją będzie częstsze podejmowanie wskazanych działań przez urzędy, a więc w efekcie zwiększona liczba samych postępowań.

 

 

Z uwagi na powszechność omawianej tematyki, w dniu 13 kwietnia 2016 r. w Kancelarii Mariański Group zorganizowano spotkanie. Prof. Adam Mariański zwrócił uwagę na najważniejsze kwestie w aspekcie kontroli i dochodów nieujawnionych. Wypowiedź została zamieszczona w Aktualnościach telewizji TOYA w dniu 13 kwietnia, poniżej link do programu:

http://tvtoya.pl/news/show/13027,1

 

Zatem, nawiązując również do wypowiedzi z programu, kontrolowanym może być każdy. Bez względu na to, czy jest się osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, czy pracownikiem, wspólnikiem bądź też wykonuje się usługi na bazie innych umów, problem dochodów nieujawnionych będzie aktualny dla każdego podatnika. Przy czym, często może dochodzić do sytuacji, w których na skutek kontroli przeprowadzonej, np., w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wtórnie mogą zostać podjęte czynności w zakresie dochodów nieujawnionych. Natomiast, w kontekście branż wrażliwych  liczne kontrole będą pojawiały się także m.in. w branży tekstylnej.

 

 

Organy podatkowe mają szerokie możliwości pozyskiwania informacji o majątku podatnika. Wiedzę swoją czerpią, choćby z informacji przesyłanych im przez sądy, komorników, notariuszy, banki, biura maklerskie, fundusze inwestycyjne. Wiadomości te przekazywane są im również przez inne organy administracyjne, np. architektoniczno-budowlane – które przekazują kopie decyzji pozwolenia na budowę, rejestrujące pojazdy – które comiesięcznie sporządzają rejestr pojazdów zarejestrowanych lub wyrejestrowanych.  Niektórych informacji dostarcza im sam podatnik, np. wypełniając oświadczenie majątkowe niezbędne do ubiegania się o otrzymanie ulgi w spłacie zobowiązania, czy powszechnie znanych ulg mieszkaniowych. Warto pamiętać, że urząd będzie wiedział, np. o zakupie nieruchomości, założeniu czy likwidacji rachunku do prowadzenia działalności gospodarczej, gdyż wymienione podmioty mają obowiązek informowania go o takich operacjach.

 

40467108_2_dochody-nieujawnione_300x495_FFFFFF_padNie każde tłumaczenie podatnika będzie spotykało się z akceptacją organu czy sądu. Każda sytuacja jest indywidualna, niemniej wypracowano już trwałe stanowisko w orzecznictwie w zakresie, np. w kwestii udowadniania prostytucji. Istotny problem stanowią też kwestie rozliczania napiwków. W wypadku, np., darowizny, już jej wskazanie powoduje, że organ zweryfikuje, czy darczyńca miał możliwości finansowe do jej dokonania. Brak jej wcześniejszego zgłoszenia, pomimo przekroczenia progów wskazanych w ustawie, będzie rodził wysokie sankcje podatkowe.

 

Reasumując, istotne jest właściwe dokumentowanie swoich dochodów i wydatków. Warto podkreślić, iż omawianą tematykę reguluje po raz pierwszy w sposób kompleksowy, bazując na znowelizowanym stanie prawnym publikacja kancelarii pod redakcją prof. Adama Mariańskiego pt. „Dochody nieujawnione”.

0 komentarzy

Czy formalna rezygnacja z funkcji prezesa zarządu uchroni przed odpowiedzialnością za zobowiązania spółki?

Kacper Sołoniewicz

Kontrola podatkowa Materialne prawo podatkowe Orzecznictwo Postępowanie kontrolne Postępowanie podatkowe

Gdy sytuacja finansowa spółki pogarsza się, a na horyzoncie widać już widmo upadłości, członkowie zarządu, aby uniknąć odpowiedzialności za zobowiązania spółki składają rezygnację z pełnionej funkcji. Zdarza się, że rezygnacja z pełnienia funkcji członka zarządu ma charakter wyłącznie formalny, a dotychczasowy prezes nadal, pomimo rezygnacji, wykonuje swoje obowiązki. Czy takie działanie pozwoli uwolnić się ustępującemu członkowi zarządu od odpowiedzialności za zaległości podatkowe, którą ponosi na podstawie art. 116 ordynacji podatkowej?

 

Kluczowe znaczenie dla udzielenia odpowiedzi na zadane powyżej pytanie ma wykładania przepisów regulujących zasady odpowiedzialności członków zarządu, a w szczególności art. 116 § 2 ordynacji podatkowej.

 

Stosownie do art. 116 § 2 ordynacji podatkowej odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu. Dla ustalenia okresu dotyczącego zaległości, za które odpowiedzialność ponosi konkretny zarząd, kluczowe znaczenie ma zatem wyjaśnienie, co należy rozumieć przez „pełnienie obowiązków”. Innymi słowy, jakie czynniki decydują o tym, że dana osoba pełni w danym momencie obowiązki członka zarządu spółki kapitałowej, do których na podstawie art. 201 § 1 k.s.h. należy w szczególności prowadzenie spraw spółki oraz jej reprezentacja.

 

Odpowiedź na powyższe pytanie znajdziemy wyrokach Naczelnego Sadu Administracyjnego (dalej: „NSA”), który wypracował jednolitą linię orzeczniczą, w której odwołuje się do faktycznego sprawowania przez dany podmiot wymienionej w tym przepisie funkcji.

czytaj dalej

0 komentarzy
Strona 1 z 1412345...10...Ostatnia »